1. Docker’da Kaynak Yönetiminin Önemi

Docker konteynerleri, sisteminizde çalışan diğer uygulamalarla aynı donanım kaynaklarını kullanır. Eğer bir konteyner fazla kaynak tüketiyorsa, bu durum diğer konteynerleri veya ana makinedeki uygulamaları olumsuz etkileyebilir. Kaynak sınırları koyarak:

• Sistem kararlılığını artırabilir,
• Kaynak tüketimindeki dengesizlikleri önleyebilir,
• Performansı optimize edebilirsiniz.

2. Docker’da Bellek ve CPU Sınırlandırma Komutları

Docker konteynerlerinin bellek ve CPU kullanımını sınırlandırmak için birkaç temel komut kullanılır. Bu komutları, docker run veya docker-compose.yml dosyaları aracılığıyla belirleyebilirsiniz.

2.1. Bellek Sınırlandırma

Bellek sınırlarını koyarak konteynerlerin belirli bir bellek alanını aşmasını engelleyebilirsiniz.

• --memory: Maksimum bellek sınırını belirler.
• --memory-swap: Bellek kullanımının swap ile birlikte maksimum sınırını ayarlar.

Örnek:

docker run --memory=512m --memory-swap=1g my-container

Bu komut, konteynerin 512 MB RAM kullanabileceğini ve toplamda (swap dahil) 1 GB’a kadar çıkabileceğini belirtir.

Swap Nedir?

Swap, fiziksel belleğin yetmediği durumlarda disk üzerinde kullanılan bir alandır. Ancak swap kullanımı performansı düşürebileceği için dikkatli ayarlanmalıdır.

2.2. CPU Sınırlandırma

CPU sınırlandırması, konteynerlerin işlemci çekirdeklerini ne kadar kullanabileceğini belirler.

• --cpus: CPU kullanımını belirli bir yüzde ile sınırlandırır.
• --cpu-shares: Konteynerin diğer konteynerlere göre önceliğini belirler.
• --cpuset-cpus: Konteynerin kullanabileceği belirli çekirdekleri ayarlar.

Örnek:

docker run --cpus=0.5 my-container

Bu komut, konteynerin yalnızca işlemcinin %50’sini kullanabileceğini belirtir.

Çekirdek Ayarı

Eğer belirli çekirdekleri atamak isterseniz:

docker run --cpuset-cpus="0,1" my-container

Bu komut, konteynerin yalnızca birinci ve ikinci çekirdekleri kullanmasını sağlar.

3. Docker Compose ile Kaynak Sınırlandırma

Eğer birden fazla konteynerle çalışıyorsanız, docker-compose.yml dosyasını kullanarak kaynak sınırlarını kolayca belirleyebilirsiniz.

Örnek bir docker-compose.yml:

version: '3.7'
services:
  my-service:
    image: my-image
    deploy:
      resources:
        limits:
          memory: 512M
          cpus: '0.5'
        reservations:
          memory: 256M
          cpus: '0.25'

Yukarıdaki örnekte:

• Bellek sınırı 512 MB olarak ayarlanmış,
• CPU kullanım sınırı %50 olarak belirlenmiştir.

4. En İyi Uygulamalar

Kaynak sınırlandırması yaparken aşağıdaki uygulamalara dikkat etmelisiniz:

4.1. İhtiyaca Göre Ayarlama

Her konteynerin farklı ihtiyaçları olabilir. Uygulamanızın bellek ve CPU tüketim profilini analiz ederek uygun sınırları belirleyin.

4.2. İzleme ve Optimizasyon

Konteynerlerin kaynak kullanımını izlemek için Docker’ın sunduğu izleme araçlarını kullanabilirsiniz:

docker stats

Bu komut, çalışan tüm konteynerlerin CPU, bellek ve ağ kullanımını gerçek zamanlı olarak gösterir.

4.3. Overcommitten Kaçının

Eğer birden fazla konteyner çalıştırıyorsanız, toplam bellek ve CPU sınırlarının ana makinenizin kapasitesini aşmadığından emin olun. Overcommit (aşırı yükleme), sistem kararsızlığına yol açabilir.

5. İleri Düzey Konfigürasyonlar

5.1. cgroup Kullanımı

Docker, Linux cgroups (control groups) kullanarak kaynak yönetimi yapar. Eğer daha gelişmiş bir yapılandırma yapmak istiyorsanız, cgroup parametrelerini manuel olarak düzenleyebilirsiniz.

5.2. Docker Swarm ile Kaynak Yönetimi

Eğer bir Docker Swarm kümesi kullanıyorsanız, kaynak sınırlarını deploy kısmında belirtebilirsiniz.

Örnek:

deploy:
  resources:
    limits:
      memory: 1G
      cpus: "1.0"

5.3. Kubernetes ile Entegrasyon

Eğer Docker konteynerlerinizi Kubernetes ile yönetiyorsanız, kaynak sınırlarını resources kısmında tanımlayabilirsiniz:

resources:
  limits:
    memory: "512Mi"
    cpu: "0.5"

6. Bellek ve CPU Sınırlamanın Avantajları

• Performans Artışı: Diğer uygulamalara daha fazla kaynak kalmasını sağlar.
• Kararlılık: Sistem çökmesini önler.
• Güvenlik: Yanlış çalışan bir konteynerin sistemi bloke etmesini engeller.
• Maliyet Kontrolü: Özellikle bulut ortamlarında, gereksiz kaynak kullanımını azaltarak maliyetleri düşürür.

7. Örnek Senaryolar

Senaryo 1: Web Sunucusu

Bir NGINX web sunucusu konteynerinin, 1 GB RAM ve %25 CPU kullanmasını sağlamak için:

docker run --memory=1g --cpus=0.25 nginx

Senaryo 2: Yoğun İşlem Gerektiren Uygulama

Bir makine öğrenimi uygulaması için:

docker run --memory=4g --cpus=2 my-ml-app

8. Sonuç

Docker’da bellek ve CPU kullanımını sınırlandırmak, konteynerlerin performansını optimize etmenin ve sistem kaynaklarını verimli kullanmanın önemli bir yoludur. Bu yazıda, temel komutlardan ileri düzey yapılandırmalara kadar her detayı ele aldık. Kaynak sınırlarını belirlerken uygulamanızın ihtiyaçlarını analiz etmeyi, düzenli olarak izlemeyi ve sınırları optimize etmeyi unutmayın.

Docker ile verimli kaynak yönetimi yaparak daha hızlı, kararlı ve güvenilir uygulamalar geliştirebilirsiniz.

1. Dağıtım Mimarisi

Docker üzerinde HTTPS ile hizmet vermenin temel fikri, backend servisini bir Docker ağı içinde izole ederek çalıştırmak ve herhangi bir portu dışarıya açmamaktır. Bunun ardından, aynı Docker ağı içerisinde çalışan bir reverse proxy (ters proxy) kurarız. Reverse proxy, SSL terminasyonunu gerçekleştirir ve gelen istekleri backend servisine iletir. Burada önemli olan nokta, reverse proxy’nin yalnızca HTTPS isteklerini kabul edecek şekilde yapılandırılmasıdır.

Bu dağıtım mimarisinin avantajı, SSL terminasyon yükünü backend servisten alarak, bu işlemi yalnızca reverse proxy’de gerçekleştirmektir. Bu yöntem, özellikle birden fazla servisin aynı anda HTTPS isteklerine ihtiyaç duyduğu senaryolarda oldukça kullanışlıdır. SSL terminasyonunu backend servislere bırakmak yerine, tüm yükü reverse proxy üzerinde toplamak, backend’lerin iş yükünü hafifletir.

Örnek olarak, backend tarafında crccheck/hello-world Docker imajını kullanacağız. Bu imaj, HTTP isteklerine yanıt veren basit bir web sunucusu çalıştırmaktadır. Reverse proxy için ise, açık kaynak ve çok amaçlı bir web sunucusu olan Nginx‘i kullanacağız.

2. Dağıtımı Oluşturma

Yüksek seviyede adımlarımız şöyle olacak:

1. Backend web servisimizi bir Docker container olarak başlatacağız.
2. HTTPS için gerekli olan SSL sertifikasını oluşturacağız.
3. Son olarak, SSL terminasyonu yapacak ve istekleri backend’e iletecek şekilde yapılandırdığımız Nginx container’ını çalıştıracağız.

2.1. Docker Ağı Oluşturma

İlk olarak, reverse proxy ve backend servisinin birbirleriyle haberleşebilmesi için bir Docker ağı oluşturacağız:

$ docker network create server-reverse-proxy-link

Bu ağ, iki container’ı barındırarak onların birbirleriyle ağ üzerinden iletişim kurmalarını sağlayacak.

2.2. Backend Servisini Başlatma

Şimdi, backend servis container’ını başlatalım:

$ docker run -d --network server-reverse-proxy-link --name backend-service crccheck/hello-world

Burada dikkat edilmesi gereken en önemli nokta, backend servisini dışarıya herhangi bir port açmadan çalıştırmamızdır. Bu sayede servis sadece reverse proxy üzerinden gelen HTTPS isteklerini kabul eder.

Container’ı başlatırken --network seçeneği ile servisi daha önce oluşturduğumuz server-reverse-proxy-link ağına dahil ettik.

2.3. TLS Sertifikası Oluşturma

Gösterim amaçlı, kendi kendine imzalanmış bir sertifika oluşturacağız. Bu tür sertifikalar, güvenilir bir sertifika otoritesi tarafından imzalanmadığı için tarayıcılar tarafından güvensiz olarak işaretlenir. Ancak test ve lokal kullanım için işimizi görecektir.

Öncelikle bir özel anahtar oluşturmak için şu komutu çalıştırıyoruz:

$ openssl genrsa -out server.key 2048

Ardından, bir sertifika imzalama isteği (CSR) oluşturuyoruz:

$ openssl req -key server.key -new -out server.csr

Son olarak, bu isteği kendi oluşturduğumuz anahtar ile imzalayarak sertifikamızı elde ediyoruz:

$ openssl x509 -signkey server.key -in server.csr -req -days 365 -out server.crt

Bu adımlardan sonra elimizde SSL terminasyonu için kullanacağımız bir sertifikamız olacak.

2.4. Nginx Yapılandırma Dosyasını Oluşturma

Nginx reverse proxy sunucumuzu başlatmadan önce, yapılandırma dosyasını yazmamız gerekiyor. Bu dosyada Nginx’in 443 numaralı port üzerinden HTTPS isteklerini dinleyip, bunları backend servisine iletmesini sağlayacağız.

İşte yapılandırma dosyamız:

events { }
http {
    server {
        listen 443 ssl;

        ssl_certificate /opt/certificates/server.crt;
        ssl_certificate_key /opt/certificates/server.key;

        location / {
            proxy_pass http://backend-service:8000;
        }
    }
}

Bu dosyada, server bloğu içinde 443 numaralı portta SSL modunda çalışan bir sunucu tanımladık. Sertifika ve anahtar dosyalarını Nginx’in erişebileceği şekilde belirttik. Ayrıca, gelen tüm istekleri proxy_pass ile backend servisine yönlendirdik.

2.5. Nginx Docker Container’ını Başlatma

Yapılandırma dosyasını ve SSL sertifikalarını kullanarak Nginx container’ını başlatabiliriz:

$ docker run -d 
  --name nginx-container 
  --network server-reverse-proxy-link 
  -p 443:443 
  -v /opt/certificates:/opt/certificates 
  -v /opt/nginx.conf:/etc/nginx/nginx.conf 
  nginx:latest

Burada -v seçeneği ile sertifika, anahtar ve yapılandırma dosyalarını container’a bağladık. Ayrıca --network ile container’ı yine aynı ağa dahil ettik.

2.6. Servisi Test Etme

Şimdi, servisi test edebiliriz. HTTPS protokolünü kullanarak curl komutunu çalıştırdığımızda:

$ curl https://localhost

Eğer kendi kendine imzalanmış sertifikayı kullanıyorsanız, curl komutu bir uyarı verecektir. Bu durumu atlamak için şu şekilde komutu tekrar çalıştırabilirsiniz:

$ curl --insecure https://localhost

Komutu çalıştırdığınızda, backend servisten gelen “Hello World” yanıtını göreceksiniz.

3. Sonuç

Bu rehberde, Docker üzerinde çalışan bir web servisine HTTPS desteği eklemeyi öğrendik. Nginx reverse proxy kullanarak SSL terminasyonu yaptık ve istekleri backend servise yönlendirdik. Bu yöntem, birden fazla servis ile HTTPS üzerinden çalışırken SSL yükünü azaltmanın etkili bir yolu olarak kullanılabilir.

Keycloak’ın kullanım alanları:

• Kimlik doğrulama ve yetkilendirme için merkezi bir yönetim aracı olarak kullanılabilir.
• Single Sign-On (SSO) sağlayarak kullanıcıların birden fazla uygulamaya tek bir oturumla erişimini sağlar.
• API’lar ve mikroservisler için token tabanlı kimlik doğrulama çözümleri sunar.
• Çeşitli kimlik sağlayıcılarına (LDAP, Active Directory, sosyal medya hesapları vb.) entegrasyon sağlar.

Bu dokümanda Ubuntu ve RHEL tabanlı işletim sistemlerinde Docker kullanarak Keycloak kurulumu adımlarını ve bir shell scripti ile nasıl otomatikleştirebileceğinizi anlatacağız.

1. Gereksinimler

Keycloak’ı Docker ile kurmak için, sisteminizde Docker yüklü olmalıdır. Aşağıdaki adımlar, Docker’ın kurulumunu içerir.

Ubuntu İçin Docker Kurulumu

Docker kurulumu için aşağıdaki komutları izleyin:

sudo apt update
sudo apt install docker.io -y
sudo systemctl start docker
sudo systemctl enable docker

Red Hat Enterprise Linux, CentOS ve Rocky Linux İçin Docker Kurulumu

Red Hat Enterprise Linux, CentOS veya Rocky Linux sistemlerinde Docker’ı kurmak için:

sudo yum update -y
sudo yum install -y yum-utils
sudo yum-config-manager --add-repo https://download.docker.com/linux/centos/docker-ce.repo
sudo yum install docker-ce docker-ce-cli containerd.io -y
sudo systemctl start docker
sudo systemctl enable docker

Docker kurulduktan sonra, Keycloak kurulumu için hazırız.

Docker ile Keycloak Kurulumu

Keycloak’ı Docker kullanarak başlatmak oldukça basit. İlk olarak Keycloak imajını indirip bir konteyner oluşturacağız.

Docker Komutu ile Keycloak Kurulumu:

docker pull quay.io/keycloak/keycloak:latest
docker run -d -p 8080:8080 --name keycloak 
-e KEYCLOAK_USER=admin 
-e KEYCLOAK_PASSWORD=admin quay.io/keycloak/keycloak:latest start-dev

Bu komut Keycloak’ı port 8080‘de çalıştırır ve admin/admin kullanıcı bilgileriyle yönetim paneline giriş yapmanızı sağlar.

Yönetim Paneline Erişim:

Tarayıcınızdan şu adrese giderek Keycloak yönetim konsoluna erişebilirsiniz:

http://localhost:8080

Keycloak Otomatik Kurulum Scripti

Ubuntu, Red Hat Enterprise Linux, CentOS ve Rocky Linux için aşağıdaki shell scriptiyle Docker ve Keycloak kurulumunu otomatikleştirebilirsiniz.

keycloak_install.sh Scripti:

#!/bin/bash

# Check OS type (Ubuntu or RHEL-based)
if [ -f /etc/os-release ]; then
    . /etc/os-release
    OS=$ID
else
    echo "Unsupported OS"
    exit 1
fi

# Function to install Docker on Ubuntu
install_docker_ubuntu() {
    echo "Installing Docker on Ubuntu..."
    sudo apt update
    sudo apt install docker.io -y
    sudo systemctl start docker
    sudo systemctl enable docker
}

# Function to install Docker on Red Hat, CentOS, Rocky Linux
install_docker_rhel() {
    echo "Installing Docker on Red Hat, CentOS, or Rocky Linux..."
    sudo yum update -y
    sudo yum install -y yum-utils
    sudo yum-config-manager --add-repo https://download.docker.com/linux/centos/docker-ce.repo
    sudo yum install docker-ce docker-ce-cli containerd.io -y
    sudo systemctl start docker
    sudo systemctl enable docker
}

# Docker installation based on OS
case $OS in
    ubuntu)
        install_docker_ubuntu
        ;;
    centos|rocky|rhel)
        install_docker_rhel
        ;;
    *)
        echo "Unsupported OS: $OS"
        exit 1
        ;;
esac

# Pull Keycloak Docker image
echo "Pulling Keycloak Docker image..."
docker pull quay.io/keycloak/keycloak:latest

# Run Keycloak container
echo "Starting Keycloak container..."
docker run -d -p 8080:8080 --name keycloak 
-e KEYCLOAK_USER=admin 
-e KEYCLOAK_PASSWORD=admin quay.io/keycloak/keycloak:latest start-dev

echo "Keycloak is running at http://localhost:8080"

Scripti Çalıştırma:

1. Scripti bir dosyaya kaydedin (örn: keycloak_install.sh).
2. Dosyayı çalıştırılabilir hale getirin:

chmod +x keycloak_install.sh

1. Scripti çalıştırın:

./keycloak_install.sh

Bu script, Docker’ı sisteminize kuracak ve Keycloak konteynerini başlatacaktır.

Sonuç

Bu makalede, Keycloak’ın Docker kullanarak Ubuntu, Red Hat Enterprise Linux, CentOS ve Rocky Linux üzerinde nasıl kurulacağını ve konfigüre edileceğini ele aldık. Keycloak, modern uygulamalar için güçlü bir kimlik yönetimi çözümüdür ve Docker ile kolayca devreye alınabilir.