Gerekli Ön Koşullar

Bu kılavuzu tamamlamak için aşağıdakilere ihtiyacınız olacak:

• Bir Ubuntu sunucusu. Bu sunucuda, yönetici ayrıcalıklarına sahip bir root olmayan kullanıcı ve ufw ile yapılandırılmış bir güvenlik duvarı olmalıdır. Bunun için, Ubuntu’nun başlangıç sunucu yapılandırma kılavuzunu takip edebilirsiniz.
• Ubuntu sunucunuzda kurulmuş bir LAMP (Linux, Apache, MySQL ve PHP) yığını. Henüz tamamlanmadıysa, Ubuntu’da LAMP yığını kurulumuna ilişkin kılavuzu takip edebilirsiniz.

phpMyAdmin gibi yazılımları kullanırken önemli güvenlik hususları bulunmaktadır, çünkü:

• MySQL kurulumunuzla doğrudan iletişim kurar.
• MySQL kimlik bilgilerini kullanarak kimlik doğrulaması yapar.
• Rastgele SQL sorguları çalıştırır ve sonuçlarını döndürür.

Bu nedenlerle ve phpMyAdmin’in sık hedef alınan bir PHP uygulaması olmasından dolayı, phpMyAdmin’i düz HTTP bağlantıları üzerinden uzaktan sistemlerde çalıştırmamalısınız.

Eğer SSL/TLS sertifikası ile yapılandırılmış bir alan adınız yoksa, Apache’yi Let’s Encrypt ile güvence altına alma kılavuzunu takip edebilirsiniz. Bu, bir alan adı kaydetmenizi, sunucunuz için DNS kayıtları oluşturmanızı ve bir Apache Sanal Ana Bilgisayar ayarlamanızı gerektirecektir.

Adım 1 — phpMyAdmin’i Kurmak

phpMyAdmin’i, varsayılan Ubuntu depolarından APT kullanarak kurabilirsiniz.

Root olmayan sudo kullanıcınız ile, sunucunuzun paket indeksini güncelleyin:

sudo apt update

Bunun ardından, phpmyadmin paketini kurabilirsiniz. Bu paketle birlikte, resmi belgeler belirli işlevleri etkinleştirmek ve performansı artırmak için sunucunuza birkaç PHP uzantısı kurmanızı önerir.

Eğer ön koşul LAMP yığını eğitimini takip ettiyseniz, bu modüllerin bir kısmı php paketi ile birlikte yüklenmiş olmalıdır. Ancak aşağıdaki paketleri de kurmanız önerilir:

• php-mbstring: ASCII dışı dizeleri yönetmek ve dizeleri farklı kodlamalara dönüştürmek için bir modül.
• php-zip: .zip dosyalarını phpMyAdmin’e yüklemeyi destekleyen bir uzantı.
• php-gd: GD Grafik Kütüphanesi desteğini etkinleştirir.
• php-json: PHP’ye JSON serileştirme desteği sağlar.
• php-curl: PHP’nin farklı protokollerle farklı sunucularla etkileşimde bulunmasına olanak tanır.

Bu paketleri sisteminize kurmak için aşağıdaki komutu çalıştırın. Ancak lütfen, kurulum sürecinin phpMyAdmin’i doğru şekilde yapılandırmak için bazı seçimler yapmanızı gerektirdiğini unutmayın:

sudo apt install phpmyadmin php-mbstring php-zip php-gd php-json php-curl

Kurulum sırasında doğru yapılandırmak için şu seçenekleri seçmelisiniz:

• Sunucu seçimi için apache2’yi seçin.Uyarı: “apache2” vurgulanmış ama seçilmemiş olarak görünecektir. Apache’yi seçmezseniz, kurulum sırasında gerekli dosyalar taşınmayacaktır. SPACE tuşuna basarak Apache’yi seçin, ardından TAB ve ENTER tuşuna basarak ilerleyin.
• Veritabanını yapılandırmak için dbconfig-common kullanmak istiyor musunuz sorusuna Evet (Yes) yanıtını verin.

Kurulum sırasında, phpMyAdmin için bir MySQL uygulama parolası belirlemeniz istenecektir.

Not: Eğer MySQL’i ön koşul LAMP yığını eğitiminin 2. adımında kurduysanız, şifre doğrulama eklentisini etkinleştirmeyi seçmiş olabilirsiniz. Şu anki durum itibarıyla, bu bileşeni etkinleştirmek, phpmyadmin kullanıcısı için bir şifre belirlemeye çalıştığınızda bir hata almanıza neden olacaktır:

phpMyAdmin şifre doğrulama hatası

Bunu çözmek için, kurulum sürecini durdurmak için iptal seçeneğini seçin. Ardından MySQL istemcisini açın:

sudo mysql

Eğer root MySQL kullanıcısı için şifre kimlik doğrulaması etkinleştirdiyseniz, bu komutu çalıştırın ve istendiğinde parolanızı girin:

mysql -u root -p

Aşağıdaki komutu çalıştırarak, Doğrulama Parola bileşenini devre dışı bırakın. Bu, onu gerçekten kaldırmaz, ancak MySQL sunucunuzda yüklenmesini engeller:

sql

Kodu kopyala

UNINSTALL COMPONENT "file://component_validate_password";

Ardından MySQL istemcisini kapatın:

exit

Sonra phpmyadmin paketini tekrar kurmayı deneyin ve beklenildiği gibi çalışacaktır:

sudo apt install phpmyadmin

phpMyAdmin yüklendikten sonra, tekrar MySQL istemcisini açabilir ve aşağıdaki komutu çalıştırarak Doğrulama Parola bileşenini yeniden etkinleştirebilirsiniz:

INSTALL COMPONENT "file://component_validate_password";

Kurulum süreci, phpMyAdmin Apache yapılandırma dosyasını /etc/apache2/conf-enabled/ dizinine ekler, burada otomatik olarak okunur. Apache ve PHP’yi phpMyAdmin ile çalışacak şekilde yapılandırmak için, bu bölümdeki tek kalan görev, mbstring PHP uzantısını açıkça etkinleştirmektir:

sudo phpenmod mbstring

Sonrasında, değişikliklerin tanınması için Apache’yi yeniden başlatın:

sudo systemctl restart apache2

Artık phpMyAdmin kurulmuş ve Apache ile çalışacak şekilde yapılandırılmıştır. Ancak MySQL veritabanlarınıza etkileşimde bulunmadan önce, MySQL kullanıcılarınızın programla etkileşimde bulunmak için gerekli ayrıcalıklara sahip olduğundan emin olmalısınız.

Adım 2 — Kullanıcı Kimlik Doğrulaması ve Ayrıcalıkları Ayarlamak

phpMyAdmin sunucunuza kurulduğunda, program için belirli altyapı süreçlerini yürüten phpmyadmin adlı bir veritabanı kullanıcısı otomatik olarak oluşturulur. Kurulum sırasında ayarladığınız yönetici parolası ile bu kullanıcı olarak oturum açmak yerine, ya root MySQL kullanıcınızla ya da phpMyAdmin arayüzü aracılığıyla veritabanlarını yönetmek için özel bir kullanıcı ile oturum açmanız önerilir.

MySQL Root Hesabı için Şifre Erişimini Yapılandırmak

Ubuntu sistemlerinde, MySQL 5.7 (ve üzeri sürümler) yüklendiğinde, root MySQL kullanıcısı varsayılan olarak auth_socket eklentisini kullanarak kimlik doğrulaması yapar. Bu, çoğu durumda güvenlik ve kullanılabilirlik açısından bazı avantajlar sağlasa da, phpMyAdmin gibi harici bir programın kullanıcıya erişmesine izin vermek gerektiğinde sorun yaratabilir.

phpMyAdmin’de root MySQL kullanıcısı olarak oturum açmak için, kimlik doğrulama yöntemini auth_socket’tan şifre ile kimlik doğrulama yapan bir yöntemle değiştirmeniz gerekecektir. Bunu yapmak için, terminalinizden MySQL istemcisini açın:

sudo mysql

Ardından, aşağıdaki komut ile her bir MySQL kullanıcı hesabının hangi kimlik doğrulama yöntemini kullandığını kontrol edin:

SELECT user,authentication_string,plugin,host FROM mysql.user;

Örnek Çıktı:

+------------------+------------------------------------------------------------------------+-----------------------+-----------+
| user             | authentication_string                                                  | plugin                | host      |
+------------------+------------------------------------------------------------------------+-----------------------+-----------+
| debian-sys-maint | $A$005$I:jOry?]Sy<|qhQRj3fBRQ43i4UJxrpm.IaT6lOHkgveJjmeIjJrRe6         | caching_sha2_password | localhost |
| mysql.infoschema | $A$005$THISISACOMBINATIONOFINVALIDSALTANDPASSWORDTHATMUSTNEVERBRBEUSED | caching_sha2_password | localhost |
| mysql.session    | $A$005$THISISACOMBINATIONOFINVALIDSALTANDPASSWORDTHATMUSTNEVERBRBEUSED | caching_sha2_password | localhost |
| mysql.sys        | $A$005$THISISACOMBINATIONOFINVALIDSALTANDPASSWORDTHATMUSTNEVERBRBEUSED | caching_sha2_password | localhost |
| root             | *A32BC4B74F7ECA5DB95C8C2F8004F83FF93B27BF5B320BDE1B8F857C00DFA055    | auth_socket           | localhost |
+------------------+------------------------------------------------------------------------+-----------------------+-----------+

Aşağıdaki komut ile, root kullanıcı için kimlik doğrulama yöntemini mysql_native_password ile değiştirebilirsiniz:

ALTER USER 'root'@'localhost' IDENTIFIED WITH mysql_native_password BY 'YOUR_NEW_PASSWORD';

Yukarıdaki komutun YOUR_NEW_PASSWORD kısmını, root MySQL kullanıcınız için belirlemek istediğiniz şifreyle değiştirmeyi unutmayın.

Daha sonra, değişikliklerin etkili olması için MySQL istemcisinden çıkın:

exit;

Ardından, phpMyAdmin arayüzüne giriş yapmayı deneyin. Şimdi root kullanıcınız ile oturum açabilmelisiniz.

Yeni Bir MySQL Kullanıcısı Oluşturmak

Veritabanlarını yönetmek için belirli ayrıcalıklara sahip bir kullanıcı oluşturmak daha güvenli bir yöntemdir. Aşağıdaki komut ile yeni bir MySQL kullanıcısı oluşturun. Bu kullanıcıya, gerekli veritabanları için belirli ayrıcalıklar verebilirsiniz:

sudo mysql -u root -p

Aşağıdaki SQL komutları ile yeni bir kullanıcı oluşturabilir ve ona gerekli ayrıcalıkları verebilirsiniz:

CREATE USER 'myuser'@'localhost' IDENTIFIED BY 'user_password';
GRANT ALL PRIVILEGES ON *.* TO 'myuser'@'localhost' WITH GRANT OPTION;
FLUSH PRIVILEGES;

Burada myuser kısmını oluşturmak istediğiniz kullanıcı adı ile, user_password kısmını da belirleyeceğiniz şifre ile değiştirin.

Adım 3 — phpMyAdmin’e Erişim Sağlamak

Kurulum tamamlandığında, phpMyAdmin arayüzüne erişmek için tarayıcınızda aşağıdaki URL’yi ziyaret edin:

http://your_server_ip/phpmyadmin

Yerel sunucunuz için your_server_ip kısmını localhost veya sunucu IP adresinizle değiştirmeyi unutmayın.

Erişim sağladığınızda, daha önce oluşturduğunuz MySQL kullanıcısı veya root kullanıcısı ile oturum açın.

Adım 4 — phpMyAdmin Güvenliğini Sağlamak

phpMyAdmin, açık bir web arayüzü ile birlikte geldiğinden, güvenliğini artırmak için birkaç öneri uygulayabilirsiniz:

1. HTTPS Kullanımı: phpMyAdmin’e erişiminizi HTTPS üzerinden yapmak için sunucunuzda SSL sertifikası kurmalısınız. Let’s Encrypt gibi ücretsiz bir çözüm kullanabilirsiniz.
2. Güvenlik Duvarı Kuralları: ufw kullanarak phpMyAdmin’e erişimi kısıtlayabilirsiniz. Sadece belirli IP adreslerinden gelen bağlantılara izin vermek için aşağıdaki gibi bir kural ekleyebilirsiniz:

sudo ufw allow from your_ip_address to any port 80
sudo ufw allow from your_ip_address to any port 443

1. Basic Auth ile Güvenlik: phpMyAdmin klasörünü korumak için Apache yapılandırma dosyasını güncelleyebilirsiniz. Aşağıdaki komut ile .htaccess dosyasını oluşturun:

sudo nano /etc/phpmyadmin/.htaccess

Aşağıdaki içeriği ekleyin:

AuthType Basic
AuthName "Restricted Files"
AuthUserFile /etc/phpmyadmin/.htpasswd
Require valid-user

Ardından, htpasswd dosyasını oluşturmak için aşağıdaki komutu kullanabilirsiniz:

sudo htpasswd -c /etc/phpmyadmin/.htpasswd username

1. Güvenlik Güncellemeleri: phpMyAdmin’i sürekli güncel tutmak, bilinen güvenlik açıklarına karşı korunmanızı sağlar.

Sonuç

phpMyAdmin’i Ubuntu sunucunuza başarılı bir şekilde kurdunuz ve güvenli bir şekilde yapılandırdınız. Artık veritabanlarınızı kolayca yönetebilir ve güncel kalmaya özen gösterebilirsiniz.

Kafka’nın temel bileşenleri şunlardır:

• Producers: Mesajları belirli bir topic’e gönderen uygulamalar.
• Consumers: Topic’ten mesajları okuyan uygulamalar.
• Brokers: Mesajları saklayan sunucular.
• Zookeeper: Kafka cluster’ını yöneten bir hizmet.

Kafka’nın sağladığı avantajlar arasında şunlar bulunur:

• Gerçek Zamanlı Veri İşleme: Kafka, verileri hemen işleyebilir ve hızlı yanıt süreleri sunar.
• Yüksek Verimlilik: Yüksek hacimli verileri sorunsuz bir şekilde işleyebilir.
• Dayanıklılık ve Ölçeklenebilirlik: Veri kaybını önlemek için veri çoğaltma ve dağıtık mimari ile yüksek ölçeklenebilirlik sunar.

Örnek Senaryolar

1. Gerçek Zamanlı Analiz: Bir e-ticaret platformu, kullanıcı etkinliklerini izlemek ve analiz etmek için Kafka kullanabilir. Kullanıcıların hangi ürünleri görüntülediğini, sepete hangi ürünleri eklediğini ve satın alma işlemlerini gerçek zamanlı olarak takip ederek pazarlama stratejilerini geliştirebilir.
2. Mikro Hizmet İletişimi: Mikro hizmet mimarisine sahip bir uygulama, hizmetler arasında veri iletimi için Kafka’yı kullanabilir. Örneğin, bir kullanıcı kaydı işlemi sırasında, bir mikro hizmet kullanıcı verilerini oluştururken, başka bir mikro hizmet bu verileri işleyebilir veya analiz edebilir.
3. Log Toplama ve İzleme: Farklı sistemlerden gelen log verilerini toplamak ve analiz etmek için Kafka kullanılabilir. Uygulama sunucularından gelen loglar, Kafka üzerinden toplanarak merkezi bir log yönetim sistemine iletilir.
4. Finansal Veri Akışı: Bir finansal hizmetler şirketi, borsa verilerini ve piyasa hareketlerini izlemek için Kafka kullanabilir. Gerçek zamanlı veri akışları, alım satım kararlarının hızla alınmasına yardımcı olur.

Kurulum ve Yapılandırma

Bu makalede, Kafka’nın 3.8.0 sürümünü üç farklı yöntemle kuracağız: standart kurulum, bir .sh dosyası ile kurulum ve Docker kullanarak kurulum. Ayrıca, yaygın hatalar ve çözümlerini de inceleyeceğiz.

Gereksinimler

• OpenJDK 11 veya üstü: Kafka’nın çalışması için Java JDK’nın yüklü olması gerekmektedir.
• Zookeeper: Kafka, cluster yönetimi için Zookeeper’a ihtiyaç duyar. Zookeeper, Kafka ile birlikte gelir ve ayrı olarak yüklenmesine gerek yoktur.

1. Standart Kurulum

1.1. OpenJDK 11 Yükleme

Aşağıdaki komut ile OpenJDK 11’i yükleyin:

sudo apt update
sudo apt install -y openjdk-11-jdk

Kurulumun başarılı olup olmadığını kontrol edin:

java -version

1.2. Apache Kafka İndirme

Apache Kafka 3.8.0 sürümünü indirmek için şu komutu kullanın:

wget https://archive.apache.org/dist/kafka/3.8.0/kafka_2.13-3.8.0.tgz

1.3. İçeriği Çıkarma

İndirdiğiniz dosyayı çıkarın:

tar -xzf kafka_2.13-3.8.0.tgz
mv kafka_2.13-3.8.0 ~/kafka

1.4. Zookeeper’ı Başlatma

Zookeeper’ı başlatmak için şu komutu kullanın:

~/kafka/bin/zookeeper-server-start.sh ~/kafka/config/zookeeper.properties

1.5. Kafka’yı Başlatma

Kafka’yı başlatmak için başka bir terminal penceresi açın ve şu komutu çalıştırın:

~/kafka/bin/kafka-server-start.sh ~/kafka/config/server.properties

1.6. Konfigürasyon

~/kafka/config/server.properties dosyasını düzenleyerek ayarları yapılandırabilirsiniz. Örneğin, dinleme portunu değiştirmek için şu satırı güncelleyebilirsiniz:

listeners=PLAINTEXT://0.0.0.0:9092

2. .sh Dosyası ile Kurulum

Aşağıda, Kafka’yı kurmak için kullanabileceğiniz bir .sh dosyası örneği bulunmaktadır.

2.1. Kurulum Scripti

install_kafka.sh adında bir dosya oluşturun ve aşağıdaki içeriği ekleyin:

#!/bin/bash

# OpenJDK 11 yükleme
sudo apt update
sudo apt install -y openjdk-11-jdk

# Apache Kafka indirme
wget https://archive.apache.org/dist/kafka/3.8.0/kafka_2.13-3.8.0.tgz

# İçeriği çıkarma
tar -xzf kafka_2.13-3.8.0.tgz
mv kafka_2.13-3.8.0 ~/kafka

# Zookeeper'ı başlatma
~/kafka/bin/zookeeper-server-start.sh ~/kafka/config/zookeeper.properties &

# Kafka'yı başlatma
~/kafka/bin/kafka-server-start.sh ~/kafka/config/server.properties

2.2. Scripti Çalıştırma

Scriptin çalıştırılabilir hale gelmesi için aşağıdaki komutu kullanın:

chmod +x install_kafka.sh

Daha sonra scripti çalıştırın:

./install_kafka.sh

3. Docker Kullanarak Kurulum

Kafka’yı Docker kullanarak kurmak için aşağıdaki adımları izleyin.

3.1. Docker Compose Dosyası Oluşturma

docker-compose.yml adında bir dosya oluşturun ve aşağıdaki içeriği ekleyin:

version: '3'

services:
  zookeeper:
    image: wurstmeister/zookeeper:3.4.6
    ports:
      - "2181:2181"

  kafka:
    image: wurstmeister/kafka:3.8.0
    ports:
      - "9092:9092"
    environment:
      KAFKA_ADVERTISED_LISTENERS: INSIDE://kafka:9092,OUTSIDE://localhost:9092
      KAFKA_LISTENER_SECURITY_PROTOCOL_MAP: INSIDE:PLAINTEXT,OUTSIDE:PLAINTEXT
      KAFKA_LISTENERS: INSIDE://0.0.0.0:9092,OUTSIDE://0.0.0.0:9092
      KAFKA_ZOOKEEPER_CONNECT: zookeeper:2181
    depends_on:
      - zookeeper

3.2. Docker Compose ile Başlatma

Aşağıdaki komut ile Docker konteynerlerini başlatın:

docker-compose up -d

3.3. Kafka’ya Bağlanma

Kafka konteyneri başlatıldıktan sonra, başka bir terminal penceresinde Kafka’ya bağlanmak için aşağıdaki komutları kullanabilirsiniz.

Topic Oluşturma

docker exec -it <kafka_container_name> kafka-topics.sh --create --topic deneme-topic --bootstrap-server localhost:9092 --partitions 1 --replication-factor 1

Mesaj Gönderme

echo "Merhaba Kafka!" | docker exec -i <kafka_container_name> kafka-console-producer.sh --topic deneme-topic --bootstrap-server localhost:9092

Mesaj Alma

docker exec -it <kafka_container_name> kafka-console-consumer.sh --topic deneme-topic --from-beginning --bootstrap-server localhost:9092

Not: <kafka_container_name> kısmını Docker konteyner adınızla değiştirin.

Yaygın Hatalar ve Çözümleri

1. “Connection to node -1 could not be established” Hatası

Çözüm: Bu hata genellikle Zookeeper’ın çalışmadığı veya Kafka’nın doğru ayarlanmadığı durumlarda meydana gelir. Zookeeper’ı kontrol edin ve başlatıldığından emin olun.

2. “Not authorized to access topic” Hatası

Çözüm: Bu hata, kullanıcının belirli bir topic’e erişim izni olmadığı anlamına gelir. Kullanıcı izinlerini kontrol edin ve gerekli izinleri tanımlayın.

3. Yüksek Gecikme Süreleri

Çözüm: Yüksek gecikme süreleri genellikle ağ sorunlarından veya yetersiz kaynaklardan kaynaklanabilir. Sistem kaynaklarınızı gözden geçirin ve gerekirse daha fazla kaynak ekleyin.

Apache Kafka, günümüz veri odaklı uygulamaları için güçlü bir araçtır. Yüksek performansı ve ölçeklenebilirliği ile birçok farklı senaryoda kullanılabilir. Kurulum ve yapılandırma adımlarını takip ederek, Kafka’yı kolayca projelerinizde kullanmaya başlayabilirsiniz.

Ön Gereksinimler

Bu kılavuzu takip etmeden önce aşağıdaki şartlara sahip olmanız gerekmektedir:

• 2 GB RAM ve 2 CPU ile yapılandırılmış bir Ubuntu 22.04 sunucusu
• Sudo yetkilerine sahip bir kullanıcı

1. Elasticsearch Kurulumu ve Yapılandırılması

Elasticsearch, Ubuntu’nun varsayılan paket depolarında bulunmaz. APT ile Elastic’in paket kaynağını ekleyerek Elasticsearch kurabiliriz.

GPG Anahtarını ve Depoyu Ekleme

Elasticsearch paketlerinin doğrulanmasını sağlamak için önce Elasticsearch’ün GPG anahtarını ve Elastic paket listesini ekleyelim:

curl -fsSL https://artifacts.elastic.co/GPG-KEY-elasticsearch | sudo gpg --dearmor -o /usr/share/keyrings/elastic.gpg

Daha sonra, Elastic depo kaynağını /etc/apt/sources.list.d dizinine ekleyelim:

echo "deb [signed-by=/usr/share/keyrings/elastic.gpg] https://artifacts.elastic.co/packages/7.x/apt stable main" | sudo tee -a /etc/apt/sources.list.d/elastic-7.x.list

Elasticsearch’i Kurma

Depo güncellenip Elasticsearch paketini yükleyelim:

sudo apt update
sudo apt install elasticsearch

Yükleme tamamlandıktan sonra Elasticsearch servisini başlatın ve sunucu açıldığında otomatik başlatılması için etkinleştirin:

sudo systemctl start elasticsearch
sudo systemctl enable elasticsearch

2. Elasticsearch Yapılandırması

Elasticsearch konfigürasyonu için elasticsearch.yml dosyasını düzenlememiz gerekmektedir. Bu dosya, /etc/elasticsearch/elasticsearch.yml yolunda yer alır. Nano ya da başka bir metin düzenleyici ile açalım:

sudo nano /etc/elasticsearch/elasticsearch.yml

Ağ Bağlantılarını Yapılandırma

Elasticsearch varsayılan olarak tüm ağ arayüzlerinden gelen trafiği kabul eder. Güvenliği artırmak için yalnızca localhost’tan gelen istekleri kabul etmesini sağlayalım. Bunun için network.host satırını düzenleyelim:

network.host: localhost

Değişiklikleri kaydedip çıkın (CTRL+X, ardından Y ve Enter tuşlarına basarak).

3. Elasticsearch Güvenliğini Sağlama

Varsayılan olarak Elasticsearch yalnızca localhost üzerinden erişime açık olduğu için dışarıdan erişim mümkün değildir. Ancak, uzaktan erişim gerekiyorsa güvenlik duvarı ayarlarını yapılandırmamız gerekecek. UFW (Uncomplicated Firewall) kullanarak yalnızca güvenilir IP’lere erişim izni verebiliriz.

Aşağıdaki komut ile 9200 portuna sadece belirttiğiniz IP adresinin erişimine izin verin (örnekteki IP adresini kendi sunucunuzun adresi ile değiştirin):

sudo ufw allow from 198.51.100.0 to any port 9200
sudo ufw enable

Durumunu kontrol edin:

sudo ufw status

Çıktı şu şekilde olmalıdır:

To                         Action      From
--                         ------      ----
9200                       ALLOW       198.51.100.0

4. Elasticsearch’i Test Etme

Kurulum ve yapılandırma işlemlerinden sonra, Elasticsearch’ün düzgün çalışıp çalışmadığını test edelim. İlk olarak, Elasticsearch’ün çalışıp çalışmadığını görmek için basit bir GET isteği yapalım:

curl -X GET 'http://localhost:9200'

Beklenen çıktı şu şekilde olacaktır:

{
  "name" : "elastic-22",
  "cluster_name" : "elasticsearch",
  "cluster_uuid" : "DEKKt_95QL6HLaqS9OkPdQ",
  "version" : {
    "number" : "7.17.1",
    "build_flavor" : "default",
    "build_type" : "deb",
    "build_hash" : "e5acb99f822233d62d6444ce45a4543dc1c8059a",
    "build_date" : "2022-02-23T22:20:54.153567231Z",
    "lucene_version" : "8.11.1",
    "minimum_wire_compatibility_version" : "6.8.0",
    "minimum_index_compatibility_version" : "6.0.0-beta1"
  },
  "tagline" : "You Know, for Search"
}

5. Elasticsearch ile Veri Kullanımı

Elasticsearch ile veri ekleme, güncelleme ve silme işlemleri RESTful API aracılığıyla gerçekleştirilir. Bu işlemler için curl komutunu kullanacağız.

Veri Ekleme

Aşağıdaki komutla Elasticsearch’e ilk kaydımızı ekleyelim:

curl -XPOST -H "Content-Type: application/json" 'http://localhost:9200/tutorial/helloworld/1' -d '{ "message": "Hello World!" }'

Başarılı bir sonuç aldığınızda şu çıktıyı göreceksiniz:

{"_index":"tutorial","_type":"helloworld","_id":"1","_version":1,"result":"created","_shards":{"total":2,"successful":1,"failed":0},"_seq_no":0,"_primary_term":1}

Veri Sorgulama

Eklediğimiz veriyi sorgulamak için şu GET isteğini yapın:

curl -X GET -H "Content-Type: application/json" 'http://localhost:9200/tutorial/helloworld/1'

Çıktı şu şekilde olmalıdır:

{
  "_index" : "tutorial",
  "_type" : "helloworld",
  "_id" : "1",
  "_version" : 1,
  "found" : true,
  "_source" : {
    "message": "Hello World!"
  }
}

Veri Güncelleme

Veriyi güncellemek için PUT isteği kullanılır. Aşağıdaki komutla mesajımızı değiştirelim:

curl -X PUT -H "Content-Type: application/json"  'localhost:9200/tutorial/helloworld/1?pretty' -d '
{
  "message": "Hello, People!"
}'

Başarılı bir güncellemeden sonra şu yanıtı almalısınız:

{
  "_index" : "tutorial",
  "_type" : "helloworld",
  "_id" : "1",
  "_version" : 2,
  "result" : "updated",
  "_shards" : {
    "total" : 2,
    "successful" : 1,
    "failed" : 0
  },
  "_seq_no" : 1,
  "_primary_term" : 1
}

Güncellenmiş Veriyi Sorgulama

Veriyi tekrar sorgulayıp güncellenmiş halini görebilirsiniz:

curl -X GET -H "Content-Type: application/json" 'http://localhost:9200/tutorial/helloworld/1?pretty'

Çıktı şu şekilde olmalıdır:

{
  "_index" : "tutorial",
  "_type" : "helloworld",
  "_id" : "1",
  "_version" : 2,
  "_seq_no" : 1,
  "_primary_term" : 1,
  "found" : true,
  "_source" : {
    "message": "Hello, People!"
  }
}

Sonuç

Bu rehberde Elasticsearch’ü nasıl kuracağınızı, yapılandıracağınızı ve test edeceğinizi öğrendiniz. Ayrıca Elasticsearch ile veri ekleme ve sorgulama işlemlerini de öğrendik. Elasticsearch’ün daha fazla özelliği ve API’leri için resmi dokümantasyonu inceleyebilirsiniz.

Kurulum Öncesi Gereksinimler

Prometheus’u kurmadan önce aşağıdaki gereksinimlerin karşılandığından emin olmalısınız:

• Sudo Yetkisi: Kurulum ve yapılandırma işlemleri için root yetkisine sahip olmalısınız.
• İnternet Erişimi: Prometheus binary dosyalarını indirmek için sunucunuzun internete erişimi olmalıdır.
• Güvenlik Duvarı: Prometheus’un web arayüzüne erişmek için 9090 portunun açık olması gerekmektedir.

Prometheus Binary Dosyalarının Kurulumu

1. Yum Paket Depolarını Güncelleyin
   İlk olarak, sunucunuzdaki paket depolarını güncelleyin:

sudo yum update -y

1. Prometheus Binary Dosyasını İndirin
   Prometheus’un en güncel sürümünü indirmek için aşağıdaki komutu kullanın:

curl -LO https://github.com/prometheus/prometheus/releases/download/v2.22.0/prometheus-2.22.0.linux-amd64.tar.gz

1. Dosyaları Çıkarın ve Yeniden Adlandırın
   İndirdiğiniz dosyaları açın ve klasörü yeniden adlandırın:

tar -xvf prometheus-2.22.0.linux-amd64.tar.gz
mv prometheus-2.22.0.linux-amd64 prometheus-files

1. Prometheus Kullanıcısı ve Dizini Oluşturun
   Prometheus için özel bir kullanıcı oluşturun ve gerekli dizinleri ayarlayın:

sudo useradd --no-create-home --shell /bin/false prometheus
sudo mkdir /etc/prometheus
sudo mkdir /var/lib/prometheus
sudo chown prometheus:prometheus /etc/prometheus
sudo chown prometheus:prometheus /var/lib/prometheus

1. Prometheus Binary Dosyasını Taşıyın
   Prometheus ve promtool binary dosyalarını uygun dizine taşıyın:

sudo cp prometheus-files/prometheus /usr/local/bin/
sudo cp prometheus-files/promtool /usr/local/bin/
sudo chown prometheus:prometheus /usr/local/bin/prometheus
sudo chown prometheus:prometheus /usr/local/bin/promtool

1. Konsol Dosyalarını Taşıyın
   Konsol dosyalarını doğru yerlere kopyalayın ve izinleri ayarlayın:

sudo cp -r prometheus-files/consoles /etc/prometheus
sudo cp -r prometheus-files/console_libraries /etc/prometheus
sudo chown -R prometheus:prometheus /etc/prometheus/consoles
sudo chown -R prometheus:prometheus /etc/prometheus/console_libraries

Prometheus Yapılandırması

Prometheus yapılandırma dosyası, /etc/prometheus/prometheus.yml yolunda bulunmalıdır.

1. prometheus.yml Dosyasını Oluşturun
   Yapılandırma dosyasını oluşturun ve aşağıdaki içeriği ekleyin:

sudo vi /etc/prometheus/prometheus.yml

global:
  scrape_interval: 10s
scrape_configs:
  - job_name: 'prometheus'
    scrape_interval: 5s
    static_configs:
      - targets: ['localhost:9090']

1. Dosya İzinlerini Ayarlayın
   Dosyanın sahibi olarak Prometheus kullanıcısını atayın:

sudo chown prometheus:prometheus /etc/prometheus/prometheus.yml

Prometheus Servis Dosyasının Oluşturulması

1. prometheus.service Dosyasını Oluşturun
   Prometheus’un sistemde bir servis olarak çalışması için gerekli olan servis dosyasını oluşturun:

sudo vi /etc/systemd/system/prometheus.service

1. Servis İçeriğini Ekleyin
   Aşağıdaki içeriği dosyaya yapıştırın:

[Unit]
Description=Prometheus
Wants=network-online.target
After=network-online.target

[Service]
User=prometheus
Group=prometheus
Type=simple
ExecStart=/usr/local/bin/prometheus 
    --config.file /etc/prometheus/prometheus.yml 
    --storage.tsdb.path /var/lib/prometheus/ 
    --web.console.templates=/etc/prometheus/consoles 
    --web.console.libraries=/etc/prometheus/console_libraries

[Install]
WantedBy=multi-user.target

1. Prometheus Servisini Başlatın
   Sistemi yeniden yükleyin ve servisi başlatın:

sudo systemctl daemon-reload
sudo systemctl start prometheus

Servis durumunu kontrol etmek için:

sudo systemctl status prometheus

Prometheus Web Arayüzüne Erişim

Prometheus’un web arayüzüne erişmek için sunucunuzun 9090 portuna gidin:

http://<prometheus-ip>:9090/graph

Bu arayüz üzerinden mevcut metrikleri sorgulayabilir ve sistem durumu hakkında bilgi alabilirsiniz.

Sonuç

Bu yazıda, Prometheus’un Linux üzerinde nasıl kurulacağını ve yapılandırılacağını öğrendik. Prometheus, güçlü izleme ve uyarı yetenekleriyle sistemlerinizin sağlığını izlemek için ideal bir çözümdür. Sunucularınızı izlemek için Prometheus’un yapılandırma dosyasına hedefleri eklemeyi unutmayın.

Samba ile Çapraz Platform Dosya Paylaşımı

• Nedir?
  Samba, SMB (Server Message Block) protokolünü kullanan açık kaynaklı bir yazılımdır ve Linux gibi Unix tabanlı işletim sistemleri ile Windows sistemleri arasında dosya paylaşımını sağlar.
• Neden İhtiyaç Duyarız?
  Farklı işletim sistemleri arasında veri paylaşımını kolaylaştırmak için gereklidir. Samba, farklı platformlarda çalışan kullanıcıların dosyalara erişimini sağlarken, aynı zamanda dosya ve yazıcı paylaşımını yönetmek için güvenli bir yol sunar.

2. Linux Üzerinde Samba Sunucusu Kurulumu

• Nedir?
  Samba sunucusu, dosya ve yazıcı paylaşımını yönetmek için gerekli yapılandırmaları içeren bir hizmettir. Linux üzerinde Samba sunucusunun kurulumu, sistem yöneticilerinin ağ üzerindeki dosya erişimini düzenlemesine olanak tanır.
• Neden İhtiyaç Duyarız?
  İşletmelerde, dosya paylaşımının merkezi bir noktada yönetilmesi ve kullanıcıların dosyalara erişiminin kontrol edilmesi için Samba sunucusu kurulumu önemlidir. Bu, iş akışını optimize eder ve veri güvenliğini artırır.

3. Kullanıcı Yönetimi ve Erişim Kontrolü

• Nedir?
  Samba kullanıcı yönetimi, ağ üzerindeki kullanıcıların dosyalara erişim izinlerini ayarlamak için kullanılan bir sistemdir. Bu, kullanıcı oluşturma, şifre atama ve izin ayarlama işlemlerini içerir.
• Neden İhtiyaç Duyarız?
  Dosya paylaşımı sırasında güvenliği sağlamak ve kullanıcıların yalnızca yetkilendirildikleri verilere erişimini temin etmek için önemlidir. Böylece veri bütünlüğü ve gizliliği korunur.

SUNUCU Tarafı:

1. Servis Kurulumu

yum install samba -y

2. Servisleri Başlatma

systemctl start smb.service
systemctl start nmb.service
systemctl enable smb.service
systemctl enable nmb.service

3. Kullanıcı Oluşturma

Aşağıdaki komut ile kullanıcının home dizini oluşturulur. İsterseniz /home dizinini kullanmak zorunda değilsiniz; farklı bir dizin seçerek kullanıcıları ayrı ayrı yönetebilirsiniz.

/home dizinini kullanmak için:

useradd -s /sbin/nologin newuser

Farklı dizin kullanmak için:

useradd -M -d /samba/newuser -s /usr/sbin/nologin newuser

4. Samba Bağlantısı için Şifre Belirleme

Samba bağlantısı için şifre atayalım. Bilgiler /var/lib/samba altında saklanır.

smbpasswd -a newuser

5. Örnek Dosya Oluşturma

İlgili dizinde örnek bir dosya oluşturuyoruz:

echo "Merhaba, Samba/CIFS paylaşımım!" > /home/newuser/example.txt

6. SELinux Ayarları

Varsayılan olarak SELinux, home dizin paylaşımını engelliyor. Aşağıdaki komutla durumu gözlemleyebilirsiniz:

getsebool -a | egrep -i samba

Aşağıdaki komutla SELinux ayarını aktif edebilirsiniz:

setsebool -P samba_enable_home_dirs on

7. Samba Yapılandırma Dosyası

Daha sonrasında /etc/samba/smb.conf dosyasına aşağıdaki gibi yapılandırıyoruz:

[global]
    server min protocol = LANMAN1

[newuser]
    comment = Samba Sunucusu
    path = /home/newuser/
    valid users = newuser
    browseable = Yes
    writable = Yes
    read only = No
    inherit acls = Yes

Notlar:

Belli dosyaların yüklenmesini engellemek (kısıtlamak), IP bloklarını kısıtlamak ya da izin vermek için aşağıdaki parametreleri ekleyebilirsiniz.

Tüm paylaşımlar için global ayar:

[global]
    veto files = /*.avi/*.mp3/
    delete veto files = yes

Belirli paylaşımlar için:

[share]
    path = /path/share
    veto files = /*.avi/*.mp3/
    delete veto files = yes

IP blokları kısıtlamak ya da izin vermek:

[share]
    hosts allow = 172.16.24.0/24
    hosts deny = 172.16.25.0/24

Anonim ve misafir kullanıcıları devre dışı bırakma:

[share]
    restrict anonymous = 2
    usershare allow guests = no

8. Servisleri Yeniden Başlatma

systemctl restart smb.service
systemctl restart nmb.service

9. Local Firewall Ayarları

Eğer local firewall aktifse:

firewall-cmd --zone=public --add-service=samba --permanent

10. Yapılandırmayı Kontrol Etme

testparm

11. Mevcut Samba Bağlantıları

smbstatus

KULLANICI Tarafı:

Linux Üzerinden:

1. Gerekli Paket Kurulumu

İlk etapta aşağıdaki paket kurulmalıdır.

yum install samba-client -y

2. Bağlantı Testi için:

smbclient -L 192.168.1.100 -U newuser

3. Samba ile Login Olma ve Gözlemleme:

smbclient //ip_address/shared -U smb_user%smb_pass

Örnek bir bağlantı:

smbclient //192.168.1.100/newuser -U newuser%newuser

4. Mount İşlemi

Aşağıdaki gibi mount işlemini yapabilirsiniz:

mount -t cifs -o username=newuser,password=newuser //192.168.1.100/newuser /mnt

5. Mount Durumunu Gözlemleme

df -h
mount

Mount işleminin kalıcı hale gelmesi için /etc/fstab içine yazmayı unutmayın. İsterseniz kullanıcı adı ve şifre bilgilerini dosyadan da okutabilirsiniz.

//192.168.1.100/newuser /mnt cifs username=newuser,password=newuser 0 0

Ayrıca smb://192.168.1.100/newuser ile de hem TUI hem de GUI üzerinden bağlanabilirsiniz.

Windows Üzerinden:

Ağ kısmından – Ağa bağlanarak paylaşımın haritalanmasını yapabilirsiniz.

1. NFS Sunucusunu Kurma

NFS sunucusunu kurmak için öncelikle gerekli paketleri yüklemeliyiz. Terminali açarak aşağıdaki komutu girin:

sudo apt install nfs-kernel-server nfs-common

Bu komut, NFS sunucusunu ve istemcisini yükleyecektir.

2. Harici Diskin Yapılandırılması

Bir harici disk kullanacağımız için, bu diskin biçimlendirilmesi ve uygun bir bağlama noktasının oluşturulması gerekmektedir. Aşağıdaki adımları izleyin:

sudo mkfs.ext4 /dev/sdb

Yukarıdaki komut, /dev/sdb diskini ext4 dosya sistemi ile biçimlendirecektir. Daha sonra bağlama noktasını oluşturuyoruz:

sudo mkdir -p /mnt/nfs_kube_sc/

Bağlama noktasına gerekli izinleri vermek için:

sudo chown -R nobody:nogroup /mnt/nfs_kube_sc/
sudo chmod 777 /mnt/nfs_kube_sc/

Son olarak, diski bağlamak için:

sudo mount /dev/sdb /mnt/nfs_kube_sc/

3. NFS Yapılandırması

NFS yapılandırmasını yapmak için, paylaşıma açılacak dizinleri tanımlamak üzere /etc/exports dosyasını düzenlemeliyiz:

sudo vi /etc/exports

Aşağıdaki satırı ekleyin:

/mnt/nfs_kube_sc 192.168.25.0/24(rw,sync,no_subtree_check)

Bu ayar, belirtilen IP aralığındaki istemcilerin belirtilen dizine okuma ve yazma izinlerine sahip olmasını sağlar. Yapılandırmayı etkinleştirmek için aşağıdaki komutu çalıştırın:

sudo exportfs

Ayrıca, NFS paylaşımlarını kontrol etmek için:

showmount -e localhost

4. Kalıcı Disk Montajı

Diski her yeniden başlatıldığında otomatik olarak bağlamak için /etc/fstab dosyasını düzenleyin:

sudo vi /etc/fstab

Aşağıdaki satırı ekleyin:

/dev/sdb	/mnt/nfs_kube_sc	ext4 defaults 0 1

Bu işlem, diskin her boot sırasında otomatik olarak bağlanmasını sağlar.

5. NFS Servisini Yeniden Başlatma

Yapılandırmanın tamamlandığından emin olmak için NFS servisini yeniden başlatmalıyız:

sudo mount -a
sudo systemctl restart nfs-kernel-server.service

6. NFS İstemcisi Kurulumu

NFS sunucusunu yapılandırdıktan sonra, istemci makinelerde gerekli paketleri yüklemeye başlayalım:

sudo apt install nfs-common

NFS sunucusundaki tüm paylaşımları görmek için:

showmount -e nfs_server_ip

7. NFS Paylaşımını İstemciye Mount Etme

İstemcide NFS paylaşımını bağlamak için aşağıdaki komutu kullanın:

mount nfs_server_ip:/mnt/nfs_kube_sc/ /tmp

Bağlantının başarıyla yapılıp yapılmadığını kontrol etmek için:

mount
df -h

8. İstemcide Kalıcı Montaj Yapılandırması

Son olarak, istemci tarafındaki NFS montajını kalıcı hale getirmek için /etc/fstab dosyasını düzenleyin:

sudo vi /etc/fstab

Aşağıdaki satırı ekleyin:

nfs_server_ip:/mnt/nfs_kube_sc    /tmp  nfs4    rw,sync 0 0

Bu adımlarla, NFS sunucusu ve istemcisi başarıyla kurulmuş ve yapılandırılmış olacaktır. Artık ağ üzerindeki diğer makinelerle dosya paylaşımında bulunabilir, veri aktarımını kolaylaştırabilirsiniz.

Keycloak ile Active Directory ve OpenLDAP gibi LDAP servislerini nasıl entegre edeceğinizi öğrenerek kullanıcı yönetimini merkezi hale getirebilirsiniz.

Keycloak ve LDAP Entegrasyonu Nedir?

Keycloak, kimlik ve erişim yönetimi sağlayan bir açık kaynak yazılımıdır. LDAP ile entegrasyon, kullanıcıların merkezi bir dizin üzerinden yönetilmesini sağlar. Bu sayede, kullanıcı veritabanınızı (Active Directory, OpenLDAP vb.) Keycloak’a bağlayarak kullanıcıların giriş yapmasını, kimlik doğrulama işlemlerini ve rollerini merkezi olarak kontrol edebilirsiniz.

LDAP Nedir ve Nerelerde Kullanılır?

LDAP (Lightweight Directory Access Protocol), dizin tabanlı verileri düzenlemek ve yönetmek için kullanılan hafif bir protokoldür. Özellikle büyük şirketler, Active Directory ve OpenLDAP gibi dizin hizmetleriyle kullanıcı hesapları, cihazlar ve gruplar gibi bilgileri merkezi bir sistemde yönetir.

Keycloak ile LDAP Entegrasyonu İçin Gereksinimler

• Keycloak: Kurulu ve çalışır durumda olmalı.
• LDAP Sunucusu: Active Directory, OpenLDAP gibi bir LDAP sunucusu.
• Keycloak Yönetici Hesabı: Keycloak yönetici paneline giriş için gerekli yönetici hesabı.

1. Keycloak LDAP Bağlantı Yapılandırması

İlk adımda, Keycloak’ın LDAP sunucusuna bağlanması için gerekli yapılandırmayı yapacağız. LDAP entegrasyonunu başlatmak için aşağıdaki ayarları girmeniz gerekiyor:

• Connection URL:

ldap://ldap.cpynet.com:389

(SSL kullanıyorsanız, ldaps://ldap.cpynet.com:636 kullanabilirsiniz.)

• Bind DN: LDAP sunucusuna bağlanmak için kullanılan yönetici hesap bilgileri. Örneğin:

CN=Administrator,CN=Users,DC=cpynet,DC=com

• Bind Credential (Password): Bind DN ile ilişkili parolayı girin:

admin-password

2. Kullanıcı Dizini Ayarları

Keycloak, LDAP sunucusundaki kullanıcıları almak için belirli bir dizinde arama yapar. Bu dizin, kullanıcıların LDAP’da saklandığı yerdir. Örneğin:

• Users DN:

OU=Users,DC=cpynet,DC=com

3. LDAP Benzersiz Kimlik (UUID) Ayarı

Her kullanıcı LDAP’da benzersiz bir kimlik numarasıyla tanımlanır. Bu, genellikle entryUUID veya objectGUID gibi alanlarda saklanır.

• UUID LDAP Attribute:

entryUUID

4. LDAP Arama Alanı (Search Scope)

LDAP dizininde kullanıcı arama alanını belirleyebilirsiniz. Eğer kullanıcılar alt dizinlerde bulunuyorsa, taramanın tüm alt dizinlerde yapılması gerekir.

• Search Scope:

Subtree

Bu ayar, kullanıcıları belirtilen dizinin altındaki tüm alt dizinlerde arar.

5. LDAP Sunucu Türü

Keycloak’ın LDAP entegrasyonunda kullanacağınız LDAP sunucu türüne göre ayar yapmanız gerekmektedir. Bu örnekte Active Directory kullanıldığı için:

• Vendor:

Active Directory

Eğer başka bir LDAP sunucusu kullanıyorsanız (örneğin OpenLDAP), Other seçeneğini kullanabilirsiniz.

6. Örnek Keycloak LDAP Yapılandırma Dosyası

Aşağıda, tüm ayarları bir arada bulabilirsiniz. Bu yapılandırma dosyasını Keycloak yönetim panelinde User Federation altında LDAP sağlayıcısı eklerken kullanabilirsiniz.

• Edit Mode: READ_ONLY
• Vendor: Active Directory
• Connection URL: ldap://ldap.cpynet.com:389
• Bind DN: CN=Administrator,CN=Users,DC=cpynet,DC=com
• Bind Credential: admin-password
• Users DN: OU=Users,DC=cpynet,DC=com
• UUID LDAP Attribute: entryUUID
• Search Scope: Subtree
• Use Truststore SPI: ldapsOnly (Eğer SSL kullanıyorsanız)
• Pagination: true
• Batch Size for Sync: 1000
• Allow Kerberos Authentication: false

Sonuç

Keycloak ile LDAP entegrasyonu, mevcut kullanıcı dizinlerinizi merkezi bir yönetim aracı üzerinden kullanmanızı sağlar. Bu rehberde, Keycloak ile LDAP entegrasyonunun nasıl yapılandırılacağını adım adım açıkladık ve örnek bir yapılandırma sunduk. Bu yapılandırmayı kullanarak, LDAP kullanıcılarınızı Keycloak’a kolayca entegre edebilir ve kimlik doğrulama işlemlerini merkezi hale getirebilirsiniz.

Keycloak’ın kullanım alanları:

• Kimlik doğrulama ve yetkilendirme için merkezi bir yönetim aracı olarak kullanılabilir.
• Single Sign-On (SSO) sağlayarak kullanıcıların birden fazla uygulamaya tek bir oturumla erişimini sağlar.
• API’lar ve mikroservisler için token tabanlı kimlik doğrulama çözümleri sunar.
• Çeşitli kimlik sağlayıcılarına (LDAP, Active Directory, sosyal medya hesapları vb.) entegrasyon sağlar.

Bu dokümanda Ubuntu ve RHEL tabanlı işletim sistemlerinde Docker kullanarak Keycloak kurulumu adımlarını ve bir shell scripti ile nasıl otomatikleştirebileceğinizi anlatacağız.

1. Gereksinimler

Keycloak’ı Docker ile kurmak için, sisteminizde Docker yüklü olmalıdır. Aşağıdaki adımlar, Docker’ın kurulumunu içerir.

Ubuntu İçin Docker Kurulumu

Docker kurulumu için aşağıdaki komutları izleyin:

sudo apt update
sudo apt install docker.io -y
sudo systemctl start docker
sudo systemctl enable docker

Red Hat Enterprise Linux, CentOS ve Rocky Linux İçin Docker Kurulumu

Red Hat Enterprise Linux, CentOS veya Rocky Linux sistemlerinde Docker’ı kurmak için:

sudo yum update -y
sudo yum install -y yum-utils
sudo yum-config-manager --add-repo https://download.docker.com/linux/centos/docker-ce.repo
sudo yum install docker-ce docker-ce-cli containerd.io -y
sudo systemctl start docker
sudo systemctl enable docker

Docker kurulduktan sonra, Keycloak kurulumu için hazırız.

Docker ile Keycloak Kurulumu

Keycloak’ı Docker kullanarak başlatmak oldukça basit. İlk olarak Keycloak imajını indirip bir konteyner oluşturacağız.

Docker Komutu ile Keycloak Kurulumu:

docker pull quay.io/keycloak/keycloak:latest
docker run -d -p 8080:8080 --name keycloak 
-e KEYCLOAK_USER=admin 
-e KEYCLOAK_PASSWORD=admin quay.io/keycloak/keycloak:latest start-dev

Bu komut Keycloak’ı port 8080‘de çalıştırır ve admin/admin kullanıcı bilgileriyle yönetim paneline giriş yapmanızı sağlar.

Yönetim Paneline Erişim:

Tarayıcınızdan şu adrese giderek Keycloak yönetim konsoluna erişebilirsiniz:

http://localhost:8080

Keycloak Otomatik Kurulum Scripti

Ubuntu, Red Hat Enterprise Linux, CentOS ve Rocky Linux için aşağıdaki shell scriptiyle Docker ve Keycloak kurulumunu otomatikleştirebilirsiniz.

keycloak_install.sh Scripti:

#!/bin/bash

# Check OS type (Ubuntu or RHEL-based)
if [ -f /etc/os-release ]; then
    . /etc/os-release
    OS=$ID
else
    echo "Unsupported OS"
    exit 1
fi

# Function to install Docker on Ubuntu
install_docker_ubuntu() {
    echo "Installing Docker on Ubuntu..."
    sudo apt update
    sudo apt install docker.io -y
    sudo systemctl start docker
    sudo systemctl enable docker
}

# Function to install Docker on Red Hat, CentOS, Rocky Linux
install_docker_rhel() {
    echo "Installing Docker on Red Hat, CentOS, or Rocky Linux..."
    sudo yum update -y
    sudo yum install -y yum-utils
    sudo yum-config-manager --add-repo https://download.docker.com/linux/centos/docker-ce.repo
    sudo yum install docker-ce docker-ce-cli containerd.io -y
    sudo systemctl start docker
    sudo systemctl enable docker
}

# Docker installation based on OS
case $OS in
    ubuntu)
        install_docker_ubuntu
        ;;
    centos|rocky|rhel)
        install_docker_rhel
        ;;
    *)
        echo "Unsupported OS: $OS"
        exit 1
        ;;
esac

# Pull Keycloak Docker image
echo "Pulling Keycloak Docker image..."
docker pull quay.io/keycloak/keycloak:latest

# Run Keycloak container
echo "Starting Keycloak container..."
docker run -d -p 8080:8080 --name keycloak 
-e KEYCLOAK_USER=admin 
-e KEYCLOAK_PASSWORD=admin quay.io/keycloak/keycloak:latest start-dev

echo "Keycloak is running at http://localhost:8080"

Scripti Çalıştırma:

1. Scripti bir dosyaya kaydedin (örn: keycloak_install.sh).
2. Dosyayı çalıştırılabilir hale getirin:

chmod +x keycloak_install.sh

1. Scripti çalıştırın:

./keycloak_install.sh

Bu script, Docker’ı sisteminize kuracak ve Keycloak konteynerini başlatacaktır.

Sonuç

Bu makalede, Keycloak’ın Docker kullanarak Ubuntu, Red Hat Enterprise Linux, CentOS ve Rocky Linux üzerinde nasıl kurulacağını ve konfigüre edileceğini ele aldık. Keycloak, modern uygulamalar için güçlü bir kimlik yönetimi çözümüdür ve Docker ile kolayca devreye alınabilir.

Gereksinimler

• GitLab kurulumunuzun olduğu bir sunucu.
• SSL sertifikası ve özel anahtar dosyaları (örneğin, cert.pem ve privkey.pem).

Adımlar

1. SSL Sertifikalarını Yükleyin

Öncelikle, SSL sertifikası ve özel anahtar dosyalarını /etc/gitlab/ssl/ dizinine yükleyin. Aşağıdaki komutları kullanarak dosyaları bu dizine kopyalayın:

sudo mkdir -p /etc/gitlab/ssl
sudo cp /path/to/your/cert.pem /etc/gitlab/ssl/gitlab.example.com.crt
sudo cp /path/to/your/privkey.pem /etc/gitlab/ssl/gitlab.example.com.key

Not: gitlab.example.com kısmını kendi alan adınıza göre değiştirin.

2. GitLab Konfigürasyonunu Yenile

SSL sertifikalarını yükledikten sonra, GitLab konfigürasyonunu yeniden yapılandırmak için aşağıdaki komutu çalıştırın:

sudo gitlab-ctl reconfigure

3. Durum Kontrolü

Yapılandırma işlemi tamamlandıktan sonra, sistemin doğru çalıştığından emin olmak için kontrol komutunu çalıştırın:

sudo gitlab-rake gitlab:check

Bu komut, GitLab’ın durumunu kontrol eder ve potansiyel sorunları tespit eder.

4. Nginx’i Yeniden Başlat

Son olarak, değişikliklerin uygulanabilmesi için Nginx servisini yeniden başlatın:

sudo gitlab-ctl restart nginx

Sonuç

Bu adımları takip ederek, GitLab kurulumunuza SSL sertifikası eklemiş oldunuz. Artık kullanıcılarınız, GitLab’a güvenli bir bağlantı ile erişebilir.

Olası Hatalar

• SSL sertifikası hatası: Sertifikanın veya özel anahtarın hatalı olması durumunda, GitLab bu dosyaları düzgün yükleyemeyebilir.
• Bağlantı hatası: Firewall ayarları veya DNS yapılandırması nedeniyle bağlantı hatası alabilirsiniz. DNS kayıtlarınızın doğru yapılandırıldığından emin olun.

Bu doküman ile GitLab üzerinde SSL sertifikası ekleme sürecini başarıyla tamamlayabilirsiniz. Herhangi bir sorunla karşılaşırsanız, GitLab dökümantasyonuna başvurmayı unutmayın.

1. Hata: SSL Sertifikası Süresi Doldu ve Sunucu Yanıt Vermiyor

SSL sertifikalarının süresi dolduğunda, OVirt-M ile sunucu arasındaki güvenli iletişim kopar. Bu durum, sunucunun yönetim portalında “Not Responding” (Yanıt Vermiyor) olarak görünmesine neden olur. Bu sorunu çözmek için sanal makineleri başka bir sunucuya taşıyamama durumu ortaya çıkar. Ayrıca, OVirt-M yöneticisi üzerinden bu sunucunun VM’leri yönetilemez hale gelir.

Bu hatanın temel nedeni, SSL sertifikalarının süresinin dolmuş olmasıdır. Sertifikalar yenilenmedikçe, OVirt-M ve sunucu arasındaki güvenli iletişim kurulamaz. Bu da sunucunun yanıt verememesine ve dolayısıyla VM’lerin kontrol edilememesine yol açar.

Çözüm Yöntemleri: Sertifika Yenileme ve Sunucu Yönetimi

Sertifika süresi dolmuş bir sunucu ile karşılaşıldığında, sorunu çözmek için birkaç farklı yöntem uygulanabilir. Bu yöntemlerin başında sertifika yenileme gelir. Sertifikalar yenilendiğinde, sunucu yeniden “UP” (Çalışıyor) durumuna döner ve VM’ler tekrar yönetilebilir hale gelir. İşte bu süreçte izlenmesi gereken çözüm adımları:

Adım 1: OVirt-M Üzerinden Sertifika Yenileme

• Otomatik Çözüm: OVirt-M portalında bulunan “Enroll Certificate” (Sertifika Kaydet) özelliği kullanılarak sertifikalar otomatik olarak yenilenebilir. Bu özellik, OVirt 4.4 SP1 sürümü ile birlikte sunucular “NonResponsive” (Yanıt Vermiyor) durumdayken bile kullanılabilir. Bu yüzden, OVirt yöneticisi bu özelliği kullanarak sertifikaları yenileyebilir. Sertifika yenilendiğinde sunucu “UP” (Çalışıyor) durumuna dönecektir.
• Yükseltme Durumu: OVirt-M 4.4 SP1 sürümüne yükseltilmemişse, sertifika yenileme işlemi manuel olarak yapılabilir. Ancak mümkünse OVirt-M yöneticisinin 4.4 SP1’e yükseltilmesi önerilir. Böylece, portal üzerinden sertifika yenileme işlemi otomatik hale getirilir ve manuel müdahaleye gerek kalmaz.

Adım 2: Manuel Sertifika Yenileme

• Manuel Çözüm: Eğer OVirt-M portalı üzerinden sertifika yenileme mümkün değilse ve tüm sunucuların sertifikaları süresi dolmuşsa, manuel olarak sertifikaları yenilemek gerekecektir. Aşağıdaki adımları takip ederek manuel sertifika yenileme işlemi gerçekleştirilebilir:
  1. Anahtarın Yöneticiyi Kopyalanması: Sunucudaki anahtar, yöneticiyi kopyalanır.

scp /etc/pki/vdsm/keys/vdsmkey.pem root@<OVirt-M FQDN veya IP>:/tmp/vdsmkey.pem

1. CSR Oluşturma: Sunucu anahtarı kullanılarak bir CSR dosyası (Sertifika İmzalama Talebi) oluşturulur.

openssl req -new -key /tmp/vdsmkey.pem -out /tmp/test_host_vdsm.csr -passin "pass:mypass" -passout "pass:mypass"

1. Eski Sertifikanın Konusu: Sunucudaki eski sertifikanın konusu belirlenir.

openssl x509 -in /etc/pki/vdsm/certs/vdsmcert.pem -noout -subject

1. Sertifikanın İmzalanması: CSR, OVirt-M yöneticisi tarafından engine CA kullanılarak imzalanır. OVirt-M’nin kullandığı IP adresine veya FQDN’ye göre bu adımda dikkat edilmelidir.

cd /etc/pki/ovirt-engine/
openssl ca -batch -policy policy_match -config openssl.conf -cert ca.pem -keyfile private/ca.pem -days +398 -in /tmp/test_host_vdsm.csr -out /tmp/test_host_vdsm.cer

1. İmzalanan Sertifikanın Sunucuya Geri Kopyalanması: İmzalanan sertifika sunucuya geri kopyalanır.

scp root@<OVirt-M FQDN veya IP>:/tmp/test_host_vdsm.cer /etc/pki/vdsm/certs/vdsmcert.pem

1. Sertifikanın Diğer Hizmetlere Kopyalanması: Sertifika libvirt ve diğer ilgili hizmetlerle paylaşılır.

cp /etc/pki/vdsm/certs/vdsmcert.pem /etc/pki/vdsm/libvirt-spice/server-cert.pem

Adım 3: Sunucu Servislerini Yeniden Başlatma

Manuel sertifika yenileme işlemi tamamlandıktan sonra, sunucudaki servisler yeniden başlatılmalıdır. Bunun için libvirt ve vdsmd servisleri yeniden başlatılır:

systemctl restart libvirtd vdsmd

Adım 4: VM’lerin Taşınması ve Sertifika Entegrasyonu

Sunucu tekrar “UP” durumuna döndüğünde, VM’ler canlı olarak başka bir sunucuya taşınabilir. Bu işlemin ardından OVirt-M portalı üzerinden sertifikalar kaydedilerek (Enroll Certificate) sunucunun yönetim altında tutulması sağlanır.

Sonuç

OVirt sunucularında SSL sertifikalarının süresi dolduğunda, sistem yöneticileri hem otomatik hem de manuel çözüm yollarını takip edebilirler. OVirt-M portalında bulunan “Enroll Certificate” özelliği genellikle en hızlı ve kolay çözüm olarak öne çıkar. Ancak bazı durumlarda manuel sertifika yenileme adımlarını izlemek gerekebilir. Sertifikaların düzgün bir şekilde yenilenmesi, sunucuların kesintisiz çalışmasını ve VM yönetiminin sağlıklı bir şekilde yapılmasını sağlar.