Gerekli Ön Koşullar

Bu kılavuzu tamamlamak için aşağıdakilere ihtiyacınız olacak:

• Bir Ubuntu sunucusu. Bu sunucuda, yönetici ayrıcalıklarına sahip bir root olmayan kullanıcı ve ufw ile yapılandırılmış bir güvenlik duvarı olmalıdır. Bunun için, Ubuntu’nun başlangıç sunucu yapılandırma kılavuzunu takip edebilirsiniz.
• Ubuntu sunucunuzda kurulmuş bir LAMP (Linux, Apache, MySQL ve PHP) yığını. Henüz tamamlanmadıysa, Ubuntu’da LAMP yığını kurulumuna ilişkin kılavuzu takip edebilirsiniz.

phpMyAdmin gibi yazılımları kullanırken önemli güvenlik hususları bulunmaktadır, çünkü:

• MySQL kurulumunuzla doğrudan iletişim kurar.
• MySQL kimlik bilgilerini kullanarak kimlik doğrulaması yapar.
• Rastgele SQL sorguları çalıştırır ve sonuçlarını döndürür.

Bu nedenlerle ve phpMyAdmin’in sık hedef alınan bir PHP uygulaması olmasından dolayı, phpMyAdmin’i düz HTTP bağlantıları üzerinden uzaktan sistemlerde çalıştırmamalısınız.

Eğer SSL/TLS sertifikası ile yapılandırılmış bir alan adınız yoksa, Apache’yi Let’s Encrypt ile güvence altına alma kılavuzunu takip edebilirsiniz. Bu, bir alan adı kaydetmenizi, sunucunuz için DNS kayıtları oluşturmanızı ve bir Apache Sanal Ana Bilgisayar ayarlamanızı gerektirecektir.

Adım 1 — phpMyAdmin’i Kurmak

phpMyAdmin’i, varsayılan Ubuntu depolarından APT kullanarak kurabilirsiniz.

Root olmayan sudo kullanıcınız ile, sunucunuzun paket indeksini güncelleyin:

sudo apt update

Bunun ardından, phpmyadmin paketini kurabilirsiniz. Bu paketle birlikte, resmi belgeler belirli işlevleri etkinleştirmek ve performansı artırmak için sunucunuza birkaç PHP uzantısı kurmanızı önerir.

Eğer ön koşul LAMP yığını eğitimini takip ettiyseniz, bu modüllerin bir kısmı php paketi ile birlikte yüklenmiş olmalıdır. Ancak aşağıdaki paketleri de kurmanız önerilir:

• php-mbstring: ASCII dışı dizeleri yönetmek ve dizeleri farklı kodlamalara dönüştürmek için bir modül.
• php-zip: .zip dosyalarını phpMyAdmin’e yüklemeyi destekleyen bir uzantı.
• php-gd: GD Grafik Kütüphanesi desteğini etkinleştirir.
• php-json: PHP’ye JSON serileştirme desteği sağlar.
• php-curl: PHP’nin farklı protokollerle farklı sunucularla etkileşimde bulunmasına olanak tanır.

Bu paketleri sisteminize kurmak için aşağıdaki komutu çalıştırın. Ancak lütfen, kurulum sürecinin phpMyAdmin’i doğru şekilde yapılandırmak için bazı seçimler yapmanızı gerektirdiğini unutmayın:

sudo apt install phpmyadmin php-mbstring php-zip php-gd php-json php-curl

Kurulum sırasında doğru yapılandırmak için şu seçenekleri seçmelisiniz:

• Sunucu seçimi için apache2’yi seçin.Uyarı: “apache2” vurgulanmış ama seçilmemiş olarak görünecektir. Apache’yi seçmezseniz, kurulum sırasında gerekli dosyalar taşınmayacaktır. SPACE tuşuna basarak Apache’yi seçin, ardından TAB ve ENTER tuşuna basarak ilerleyin.
• Veritabanını yapılandırmak için dbconfig-common kullanmak istiyor musunuz sorusuna Evet (Yes) yanıtını verin.

Kurulum sırasında, phpMyAdmin için bir MySQL uygulama parolası belirlemeniz istenecektir.

Not: Eğer MySQL’i ön koşul LAMP yığını eğitiminin 2. adımında kurduysanız, şifre doğrulama eklentisini etkinleştirmeyi seçmiş olabilirsiniz. Şu anki durum itibarıyla, bu bileşeni etkinleştirmek, phpmyadmin kullanıcısı için bir şifre belirlemeye çalıştığınızda bir hata almanıza neden olacaktır:

phpMyAdmin şifre doğrulama hatası

Bunu çözmek için, kurulum sürecini durdurmak için iptal seçeneğini seçin. Ardından MySQL istemcisini açın:

sudo mysql

Eğer root MySQL kullanıcısı için şifre kimlik doğrulaması etkinleştirdiyseniz, bu komutu çalıştırın ve istendiğinde parolanızı girin:

mysql -u root -p

Aşağıdaki komutu çalıştırarak, Doğrulama Parola bileşenini devre dışı bırakın. Bu, onu gerçekten kaldırmaz, ancak MySQL sunucunuzda yüklenmesini engeller:

sql

Kodu kopyala

UNINSTALL COMPONENT "file://component_validate_password";

Ardından MySQL istemcisini kapatın:

exit

Sonra phpmyadmin paketini tekrar kurmayı deneyin ve beklenildiği gibi çalışacaktır:

sudo apt install phpmyadmin

phpMyAdmin yüklendikten sonra, tekrar MySQL istemcisini açabilir ve aşağıdaki komutu çalıştırarak Doğrulama Parola bileşenini yeniden etkinleştirebilirsiniz:

INSTALL COMPONENT "file://component_validate_password";

Kurulum süreci, phpMyAdmin Apache yapılandırma dosyasını /etc/apache2/conf-enabled/ dizinine ekler, burada otomatik olarak okunur. Apache ve PHP’yi phpMyAdmin ile çalışacak şekilde yapılandırmak için, bu bölümdeki tek kalan görev, mbstring PHP uzantısını açıkça etkinleştirmektir:

sudo phpenmod mbstring

Sonrasında, değişikliklerin tanınması için Apache’yi yeniden başlatın:

sudo systemctl restart apache2

Artık phpMyAdmin kurulmuş ve Apache ile çalışacak şekilde yapılandırılmıştır. Ancak MySQL veritabanlarınıza etkileşimde bulunmadan önce, MySQL kullanıcılarınızın programla etkileşimde bulunmak için gerekli ayrıcalıklara sahip olduğundan emin olmalısınız.

Adım 2 — Kullanıcı Kimlik Doğrulaması ve Ayrıcalıkları Ayarlamak

phpMyAdmin sunucunuza kurulduğunda, program için belirli altyapı süreçlerini yürüten phpmyadmin adlı bir veritabanı kullanıcısı otomatik olarak oluşturulur. Kurulum sırasında ayarladığınız yönetici parolası ile bu kullanıcı olarak oturum açmak yerine, ya root MySQL kullanıcınızla ya da phpMyAdmin arayüzü aracılığıyla veritabanlarını yönetmek için özel bir kullanıcı ile oturum açmanız önerilir.

MySQL Root Hesabı için Şifre Erişimini Yapılandırmak

Ubuntu sistemlerinde, MySQL 5.7 (ve üzeri sürümler) yüklendiğinde, root MySQL kullanıcısı varsayılan olarak auth_socket eklentisini kullanarak kimlik doğrulaması yapar. Bu, çoğu durumda güvenlik ve kullanılabilirlik açısından bazı avantajlar sağlasa da, phpMyAdmin gibi harici bir programın kullanıcıya erişmesine izin vermek gerektiğinde sorun yaratabilir.

phpMyAdmin’de root MySQL kullanıcısı olarak oturum açmak için, kimlik doğrulama yöntemini auth_socket’tan şifre ile kimlik doğrulama yapan bir yöntemle değiştirmeniz gerekecektir. Bunu yapmak için, terminalinizden MySQL istemcisini açın:

sudo mysql

Ardından, aşağıdaki komut ile her bir MySQL kullanıcı hesabının hangi kimlik doğrulama yöntemini kullandığını kontrol edin:

SELECT user,authentication_string,plugin,host FROM mysql.user;

Örnek Çıktı:

+------------------+------------------------------------------------------------------------+-----------------------+-----------+
| user             | authentication_string                                                  | plugin                | host      |
+------------------+------------------------------------------------------------------------+-----------------------+-----------+
| debian-sys-maint | $A$005$I:jOry?]Sy<|qhQRj3fBRQ43i4UJxrpm.IaT6lOHkgveJjmeIjJrRe6         | caching_sha2_password | localhost |
| mysql.infoschema | $A$005$THISISACOMBINATIONOFINVALIDSALTANDPASSWORDTHATMUSTNEVERBRBEUSED | caching_sha2_password | localhost |
| mysql.session    | $A$005$THISISACOMBINATIONOFINVALIDSALTANDPASSWORDTHATMUSTNEVERBRBEUSED | caching_sha2_password | localhost |
| mysql.sys        | $A$005$THISISACOMBINATIONOFINVALIDSALTANDPASSWORDTHATMUSTNEVERBRBEUSED | caching_sha2_password | localhost |
| root             | *A32BC4B74F7ECA5DB95C8C2F8004F83FF93B27BF5B320BDE1B8F857C00DFA055    | auth_socket           | localhost |
+------------------+------------------------------------------------------------------------+-----------------------+-----------+

Aşağıdaki komut ile, root kullanıcı için kimlik doğrulama yöntemini mysql_native_password ile değiştirebilirsiniz:

ALTER USER 'root'@'localhost' IDENTIFIED WITH mysql_native_password BY 'YOUR_NEW_PASSWORD';

Yukarıdaki komutun YOUR_NEW_PASSWORD kısmını, root MySQL kullanıcınız için belirlemek istediğiniz şifreyle değiştirmeyi unutmayın.

Daha sonra, değişikliklerin etkili olması için MySQL istemcisinden çıkın:

exit;

Ardından, phpMyAdmin arayüzüne giriş yapmayı deneyin. Şimdi root kullanıcınız ile oturum açabilmelisiniz.

Yeni Bir MySQL Kullanıcısı Oluşturmak

Veritabanlarını yönetmek için belirli ayrıcalıklara sahip bir kullanıcı oluşturmak daha güvenli bir yöntemdir. Aşağıdaki komut ile yeni bir MySQL kullanıcısı oluşturun. Bu kullanıcıya, gerekli veritabanları için belirli ayrıcalıklar verebilirsiniz:

sudo mysql -u root -p

Aşağıdaki SQL komutları ile yeni bir kullanıcı oluşturabilir ve ona gerekli ayrıcalıkları verebilirsiniz:

CREATE USER 'myuser'@'localhost' IDENTIFIED BY 'user_password';
GRANT ALL PRIVILEGES ON *.* TO 'myuser'@'localhost' WITH GRANT OPTION;
FLUSH PRIVILEGES;

Burada myuser kısmını oluşturmak istediğiniz kullanıcı adı ile, user_password kısmını da belirleyeceğiniz şifre ile değiştirin.

Adım 3 — phpMyAdmin’e Erişim Sağlamak

Kurulum tamamlandığında, phpMyAdmin arayüzüne erişmek için tarayıcınızda aşağıdaki URL’yi ziyaret edin:

http://your_server_ip/phpmyadmin

Yerel sunucunuz için your_server_ip kısmını localhost veya sunucu IP adresinizle değiştirmeyi unutmayın.

Erişim sağladığınızda, daha önce oluşturduğunuz MySQL kullanıcısı veya root kullanıcısı ile oturum açın.

Adım 4 — phpMyAdmin Güvenliğini Sağlamak

phpMyAdmin, açık bir web arayüzü ile birlikte geldiğinden, güvenliğini artırmak için birkaç öneri uygulayabilirsiniz:

1. HTTPS Kullanımı: phpMyAdmin’e erişiminizi HTTPS üzerinden yapmak için sunucunuzda SSL sertifikası kurmalısınız. Let’s Encrypt gibi ücretsiz bir çözüm kullanabilirsiniz.
2. Güvenlik Duvarı Kuralları: ufw kullanarak phpMyAdmin’e erişimi kısıtlayabilirsiniz. Sadece belirli IP adreslerinden gelen bağlantılara izin vermek için aşağıdaki gibi bir kural ekleyebilirsiniz:

sudo ufw allow from your_ip_address to any port 80
sudo ufw allow from your_ip_address to any port 443

1. Basic Auth ile Güvenlik: phpMyAdmin klasörünü korumak için Apache yapılandırma dosyasını güncelleyebilirsiniz. Aşağıdaki komut ile .htaccess dosyasını oluşturun:

sudo nano /etc/phpmyadmin/.htaccess

Aşağıdaki içeriği ekleyin:

AuthType Basic
AuthName "Restricted Files"
AuthUserFile /etc/phpmyadmin/.htpasswd
Require valid-user

Ardından, htpasswd dosyasını oluşturmak için aşağıdaki komutu kullanabilirsiniz:

sudo htpasswd -c /etc/phpmyadmin/.htpasswd username

1. Güvenlik Güncellemeleri: phpMyAdmin’i sürekli güncel tutmak, bilinen güvenlik açıklarına karşı korunmanızı sağlar.

Sonuç

phpMyAdmin’i Ubuntu sunucunuza başarılı bir şekilde kurdunuz ve güvenli bir şekilde yapılandırdınız. Artık veritabanlarınızı kolayca yönetebilir ve güncel kalmaya özen gösterebilirsiniz.

Kafka’nın temel bileşenleri şunlardır:

• Producers: Mesajları belirli bir topic’e gönderen uygulamalar.
• Consumers: Topic’ten mesajları okuyan uygulamalar.
• Brokers: Mesajları saklayan sunucular.
• Zookeeper: Kafka cluster’ını yöneten bir hizmet.

Kafka’nın sağladığı avantajlar arasında şunlar bulunur:

• Gerçek Zamanlı Veri İşleme: Kafka, verileri hemen işleyebilir ve hızlı yanıt süreleri sunar.
• Yüksek Verimlilik: Yüksek hacimli verileri sorunsuz bir şekilde işleyebilir.
• Dayanıklılık ve Ölçeklenebilirlik: Veri kaybını önlemek için veri çoğaltma ve dağıtık mimari ile yüksek ölçeklenebilirlik sunar.

Örnek Senaryolar

1. Gerçek Zamanlı Analiz: Bir e-ticaret platformu, kullanıcı etkinliklerini izlemek ve analiz etmek için Kafka kullanabilir. Kullanıcıların hangi ürünleri görüntülediğini, sepete hangi ürünleri eklediğini ve satın alma işlemlerini gerçek zamanlı olarak takip ederek pazarlama stratejilerini geliştirebilir.
2. Mikro Hizmet İletişimi: Mikro hizmet mimarisine sahip bir uygulama, hizmetler arasında veri iletimi için Kafka’yı kullanabilir. Örneğin, bir kullanıcı kaydı işlemi sırasında, bir mikro hizmet kullanıcı verilerini oluştururken, başka bir mikro hizmet bu verileri işleyebilir veya analiz edebilir.
3. Log Toplama ve İzleme: Farklı sistemlerden gelen log verilerini toplamak ve analiz etmek için Kafka kullanılabilir. Uygulama sunucularından gelen loglar, Kafka üzerinden toplanarak merkezi bir log yönetim sistemine iletilir.
4. Finansal Veri Akışı: Bir finansal hizmetler şirketi, borsa verilerini ve piyasa hareketlerini izlemek için Kafka kullanabilir. Gerçek zamanlı veri akışları, alım satım kararlarının hızla alınmasına yardımcı olur.

Kurulum ve Yapılandırma

Bu makalede, Kafka’nın 3.8.0 sürümünü üç farklı yöntemle kuracağız: standart kurulum, bir .sh dosyası ile kurulum ve Docker kullanarak kurulum. Ayrıca, yaygın hatalar ve çözümlerini de inceleyeceğiz.

Gereksinimler

• OpenJDK 11 veya üstü: Kafka’nın çalışması için Java JDK’nın yüklü olması gerekmektedir.
• Zookeeper: Kafka, cluster yönetimi için Zookeeper’a ihtiyaç duyar. Zookeeper, Kafka ile birlikte gelir ve ayrı olarak yüklenmesine gerek yoktur.

1. Standart Kurulum

1.1. OpenJDK 11 Yükleme

Aşağıdaki komut ile OpenJDK 11’i yükleyin:

sudo apt update
sudo apt install -y openjdk-11-jdk

Kurulumun başarılı olup olmadığını kontrol edin:

java -version

1.2. Apache Kafka İndirme

Apache Kafka 3.8.0 sürümünü indirmek için şu komutu kullanın:

wget https://archive.apache.org/dist/kafka/3.8.0/kafka_2.13-3.8.0.tgz

1.3. İçeriği Çıkarma

İndirdiğiniz dosyayı çıkarın:

tar -xzf kafka_2.13-3.8.0.tgz
mv kafka_2.13-3.8.0 ~/kafka

1.4. Zookeeper’ı Başlatma

Zookeeper’ı başlatmak için şu komutu kullanın:

~/kafka/bin/zookeeper-server-start.sh ~/kafka/config/zookeeper.properties

1.5. Kafka’yı Başlatma

Kafka’yı başlatmak için başka bir terminal penceresi açın ve şu komutu çalıştırın:

~/kafka/bin/kafka-server-start.sh ~/kafka/config/server.properties

1.6. Konfigürasyon

~/kafka/config/server.properties dosyasını düzenleyerek ayarları yapılandırabilirsiniz. Örneğin, dinleme portunu değiştirmek için şu satırı güncelleyebilirsiniz:

listeners=PLAINTEXT://0.0.0.0:9092

2. .sh Dosyası ile Kurulum

Aşağıda, Kafka’yı kurmak için kullanabileceğiniz bir .sh dosyası örneği bulunmaktadır.

2.1. Kurulum Scripti

install_kafka.sh adında bir dosya oluşturun ve aşağıdaki içeriği ekleyin:

#!/bin/bash

# OpenJDK 11 yükleme
sudo apt update
sudo apt install -y openjdk-11-jdk

# Apache Kafka indirme
wget https://archive.apache.org/dist/kafka/3.8.0/kafka_2.13-3.8.0.tgz

# İçeriği çıkarma
tar -xzf kafka_2.13-3.8.0.tgz
mv kafka_2.13-3.8.0 ~/kafka

# Zookeeper'ı başlatma
~/kafka/bin/zookeeper-server-start.sh ~/kafka/config/zookeeper.properties &

# Kafka'yı başlatma
~/kafka/bin/kafka-server-start.sh ~/kafka/config/server.properties

2.2. Scripti Çalıştırma

Scriptin çalıştırılabilir hale gelmesi için aşağıdaki komutu kullanın:

chmod +x install_kafka.sh

Daha sonra scripti çalıştırın:

./install_kafka.sh

3. Docker Kullanarak Kurulum

Kafka’yı Docker kullanarak kurmak için aşağıdaki adımları izleyin.

3.1. Docker Compose Dosyası Oluşturma

docker-compose.yml adında bir dosya oluşturun ve aşağıdaki içeriği ekleyin:

version: '3'

services:
  zookeeper:
    image: wurstmeister/zookeeper:3.4.6
    ports:
      - "2181:2181"

  kafka:
    image: wurstmeister/kafka:3.8.0
    ports:
      - "9092:9092"
    environment:
      KAFKA_ADVERTISED_LISTENERS: INSIDE://kafka:9092,OUTSIDE://localhost:9092
      KAFKA_LISTENER_SECURITY_PROTOCOL_MAP: INSIDE:PLAINTEXT,OUTSIDE:PLAINTEXT
      KAFKA_LISTENERS: INSIDE://0.0.0.0:9092,OUTSIDE://0.0.0.0:9092
      KAFKA_ZOOKEEPER_CONNECT: zookeeper:2181
    depends_on:
      - zookeeper

3.2. Docker Compose ile Başlatma

Aşağıdaki komut ile Docker konteynerlerini başlatın:

docker-compose up -d

3.3. Kafka’ya Bağlanma

Kafka konteyneri başlatıldıktan sonra, başka bir terminal penceresinde Kafka’ya bağlanmak için aşağıdaki komutları kullanabilirsiniz.

Topic Oluşturma

docker exec -it <kafka_container_name> kafka-topics.sh --create --topic deneme-topic --bootstrap-server localhost:9092 --partitions 1 --replication-factor 1

Mesaj Gönderme

echo "Merhaba Kafka!" | docker exec -i <kafka_container_name> kafka-console-producer.sh --topic deneme-topic --bootstrap-server localhost:9092

Mesaj Alma

docker exec -it <kafka_container_name> kafka-console-consumer.sh --topic deneme-topic --from-beginning --bootstrap-server localhost:9092

Not: <kafka_container_name> kısmını Docker konteyner adınızla değiştirin.

Yaygın Hatalar ve Çözümleri

1. “Connection to node -1 could not be established” Hatası

Çözüm: Bu hata genellikle Zookeeper’ın çalışmadığı veya Kafka’nın doğru ayarlanmadığı durumlarda meydana gelir. Zookeeper’ı kontrol edin ve başlatıldığından emin olun.

2. “Not authorized to access topic” Hatası

Çözüm: Bu hata, kullanıcının belirli bir topic’e erişim izni olmadığı anlamına gelir. Kullanıcı izinlerini kontrol edin ve gerekli izinleri tanımlayın.

3. Yüksek Gecikme Süreleri

Çözüm: Yüksek gecikme süreleri genellikle ağ sorunlarından veya yetersiz kaynaklardan kaynaklanabilir. Sistem kaynaklarınızı gözden geçirin ve gerekirse daha fazla kaynak ekleyin.

Apache Kafka, günümüz veri odaklı uygulamaları için güçlü bir araçtır. Yüksek performansı ve ölçeklenebilirliği ile birçok farklı senaryoda kullanılabilir. Kurulum ve yapılandırma adımlarını takip ederek, Kafka’yı kolayca projelerinizde kullanmaya başlayabilirsiniz.

Ön Gereksinimler

Bu kılavuzu takip etmeden önce aşağıdaki şartlara sahip olmanız gerekmektedir:

• 2 GB RAM ve 2 CPU ile yapılandırılmış bir Ubuntu 22.04 sunucusu
• Sudo yetkilerine sahip bir kullanıcı

1. Elasticsearch Kurulumu ve Yapılandırılması

Elasticsearch, Ubuntu’nun varsayılan paket depolarında bulunmaz. APT ile Elastic’in paket kaynağını ekleyerek Elasticsearch kurabiliriz.

GPG Anahtarını ve Depoyu Ekleme

Elasticsearch paketlerinin doğrulanmasını sağlamak için önce Elasticsearch’ün GPG anahtarını ve Elastic paket listesini ekleyelim:

curl -fsSL https://artifacts.elastic.co/GPG-KEY-elasticsearch | sudo gpg --dearmor -o /usr/share/keyrings/elastic.gpg

Daha sonra, Elastic depo kaynağını /etc/apt/sources.list.d dizinine ekleyelim:

echo "deb [signed-by=/usr/share/keyrings/elastic.gpg] https://artifacts.elastic.co/packages/7.x/apt stable main" | sudo tee -a /etc/apt/sources.list.d/elastic-7.x.list

Elasticsearch’i Kurma

Depo güncellenip Elasticsearch paketini yükleyelim:

sudo apt update
sudo apt install elasticsearch

Yükleme tamamlandıktan sonra Elasticsearch servisini başlatın ve sunucu açıldığında otomatik başlatılması için etkinleştirin:

sudo systemctl start elasticsearch
sudo systemctl enable elasticsearch

2. Elasticsearch Yapılandırması

Elasticsearch konfigürasyonu için elasticsearch.yml dosyasını düzenlememiz gerekmektedir. Bu dosya, /etc/elasticsearch/elasticsearch.yml yolunda yer alır. Nano ya da başka bir metin düzenleyici ile açalım:

sudo nano /etc/elasticsearch/elasticsearch.yml

Ağ Bağlantılarını Yapılandırma

Elasticsearch varsayılan olarak tüm ağ arayüzlerinden gelen trafiği kabul eder. Güvenliği artırmak için yalnızca localhost’tan gelen istekleri kabul etmesini sağlayalım. Bunun için network.host satırını düzenleyelim:

network.host: localhost

Değişiklikleri kaydedip çıkın (CTRL+X, ardından Y ve Enter tuşlarına basarak).

3. Elasticsearch Güvenliğini Sağlama

Varsayılan olarak Elasticsearch yalnızca localhost üzerinden erişime açık olduğu için dışarıdan erişim mümkün değildir. Ancak, uzaktan erişim gerekiyorsa güvenlik duvarı ayarlarını yapılandırmamız gerekecek. UFW (Uncomplicated Firewall) kullanarak yalnızca güvenilir IP’lere erişim izni verebiliriz.

Aşağıdaki komut ile 9200 portuna sadece belirttiğiniz IP adresinin erişimine izin verin (örnekteki IP adresini kendi sunucunuzun adresi ile değiştirin):

sudo ufw allow from 198.51.100.0 to any port 9200
sudo ufw enable

Durumunu kontrol edin:

sudo ufw status

Çıktı şu şekilde olmalıdır:

To                         Action      From
--                         ------      ----
9200                       ALLOW       198.51.100.0

4. Elasticsearch’i Test Etme

Kurulum ve yapılandırma işlemlerinden sonra, Elasticsearch’ün düzgün çalışıp çalışmadığını test edelim. İlk olarak, Elasticsearch’ün çalışıp çalışmadığını görmek için basit bir GET isteği yapalım:

curl -X GET 'http://localhost:9200'

Beklenen çıktı şu şekilde olacaktır:

{
  "name" : "elastic-22",
  "cluster_name" : "elasticsearch",
  "cluster_uuid" : "DEKKt_95QL6HLaqS9OkPdQ",
  "version" : {
    "number" : "7.17.1",
    "build_flavor" : "default",
    "build_type" : "deb",
    "build_hash" : "e5acb99f822233d62d6444ce45a4543dc1c8059a",
    "build_date" : "2022-02-23T22:20:54.153567231Z",
    "lucene_version" : "8.11.1",
    "minimum_wire_compatibility_version" : "6.8.0",
    "minimum_index_compatibility_version" : "6.0.0-beta1"
  },
  "tagline" : "You Know, for Search"
}

5. Elasticsearch ile Veri Kullanımı

Elasticsearch ile veri ekleme, güncelleme ve silme işlemleri RESTful API aracılığıyla gerçekleştirilir. Bu işlemler için curl komutunu kullanacağız.

Veri Ekleme

Aşağıdaki komutla Elasticsearch’e ilk kaydımızı ekleyelim:

curl -XPOST -H "Content-Type: application/json" 'http://localhost:9200/tutorial/helloworld/1' -d '{ "message": "Hello World!" }'

Başarılı bir sonuç aldığınızda şu çıktıyı göreceksiniz:

{"_index":"tutorial","_type":"helloworld","_id":"1","_version":1,"result":"created","_shards":{"total":2,"successful":1,"failed":0},"_seq_no":0,"_primary_term":1}

Veri Sorgulama

Eklediğimiz veriyi sorgulamak için şu GET isteğini yapın:

curl -X GET -H "Content-Type: application/json" 'http://localhost:9200/tutorial/helloworld/1'

Çıktı şu şekilde olmalıdır:

{
  "_index" : "tutorial",
  "_type" : "helloworld",
  "_id" : "1",
  "_version" : 1,
  "found" : true,
  "_source" : {
    "message": "Hello World!"
  }
}

Veri Güncelleme

Veriyi güncellemek için PUT isteği kullanılır. Aşağıdaki komutla mesajımızı değiştirelim:

curl -X PUT -H "Content-Type: application/json"  'localhost:9200/tutorial/helloworld/1?pretty' -d '
{
  "message": "Hello, People!"
}'

Başarılı bir güncellemeden sonra şu yanıtı almalısınız:

{
  "_index" : "tutorial",
  "_type" : "helloworld",
  "_id" : "1",
  "_version" : 2,
  "result" : "updated",
  "_shards" : {
    "total" : 2,
    "successful" : 1,
    "failed" : 0
  },
  "_seq_no" : 1,
  "_primary_term" : 1
}

Güncellenmiş Veriyi Sorgulama

Veriyi tekrar sorgulayıp güncellenmiş halini görebilirsiniz:

curl -X GET -H "Content-Type: application/json" 'http://localhost:9200/tutorial/helloworld/1?pretty'

Çıktı şu şekilde olmalıdır:

{
  "_index" : "tutorial",
  "_type" : "helloworld",
  "_id" : "1",
  "_version" : 2,
  "_seq_no" : 1,
  "_primary_term" : 1,
  "found" : true,
  "_source" : {
    "message": "Hello, People!"
  }
}

Sonuç

Bu rehberde Elasticsearch’ü nasıl kuracağınızı, yapılandıracağınızı ve test edeceğinizi öğrendiniz. Ayrıca Elasticsearch ile veri ekleme ve sorgulama işlemlerini de öğrendik. Elasticsearch’ün daha fazla özelliği ve API’leri için resmi dokümantasyonu inceleyebilirsiniz.

Kurulum Öncesi Gereksinimler

Prometheus’u kurmadan önce aşağıdaki gereksinimlerin karşılandığından emin olmalısınız:

• Sudo Yetkisi: Kurulum ve yapılandırma işlemleri için root yetkisine sahip olmalısınız.
• İnternet Erişimi: Prometheus binary dosyalarını indirmek için sunucunuzun internete erişimi olmalıdır.
• Güvenlik Duvarı: Prometheus’un web arayüzüne erişmek için 9090 portunun açık olması gerekmektedir.

Prometheus Binary Dosyalarının Kurulumu

1. Yum Paket Depolarını Güncelleyin
   İlk olarak, sunucunuzdaki paket depolarını güncelleyin:

sudo yum update -y

1. Prometheus Binary Dosyasını İndirin
   Prometheus’un en güncel sürümünü indirmek için aşağıdaki komutu kullanın:

curl -LO https://github.com/prometheus/prometheus/releases/download/v2.22.0/prometheus-2.22.0.linux-amd64.tar.gz

1. Dosyaları Çıkarın ve Yeniden Adlandırın
   İndirdiğiniz dosyaları açın ve klasörü yeniden adlandırın:

tar -xvf prometheus-2.22.0.linux-amd64.tar.gz
mv prometheus-2.22.0.linux-amd64 prometheus-files

1. Prometheus Kullanıcısı ve Dizini Oluşturun
   Prometheus için özel bir kullanıcı oluşturun ve gerekli dizinleri ayarlayın:

sudo useradd --no-create-home --shell /bin/false prometheus
sudo mkdir /etc/prometheus
sudo mkdir /var/lib/prometheus
sudo chown prometheus:prometheus /etc/prometheus
sudo chown prometheus:prometheus /var/lib/prometheus

1. Prometheus Binary Dosyasını Taşıyın
   Prometheus ve promtool binary dosyalarını uygun dizine taşıyın:

sudo cp prometheus-files/prometheus /usr/local/bin/
sudo cp prometheus-files/promtool /usr/local/bin/
sudo chown prometheus:prometheus /usr/local/bin/prometheus
sudo chown prometheus:prometheus /usr/local/bin/promtool

1. Konsol Dosyalarını Taşıyın
   Konsol dosyalarını doğru yerlere kopyalayın ve izinleri ayarlayın:

sudo cp -r prometheus-files/consoles /etc/prometheus
sudo cp -r prometheus-files/console_libraries /etc/prometheus
sudo chown -R prometheus:prometheus /etc/prometheus/consoles
sudo chown -R prometheus:prometheus /etc/prometheus/console_libraries

Prometheus Yapılandırması

Prometheus yapılandırma dosyası, /etc/prometheus/prometheus.yml yolunda bulunmalıdır.

1. prometheus.yml Dosyasını Oluşturun
   Yapılandırma dosyasını oluşturun ve aşağıdaki içeriği ekleyin:

sudo vi /etc/prometheus/prometheus.yml

global:
  scrape_interval: 10s
scrape_configs:
  - job_name: 'prometheus'
    scrape_interval: 5s
    static_configs:
      - targets: ['localhost:9090']

1. Dosya İzinlerini Ayarlayın
   Dosyanın sahibi olarak Prometheus kullanıcısını atayın:

sudo chown prometheus:prometheus /etc/prometheus/prometheus.yml

Prometheus Servis Dosyasının Oluşturulması

1. prometheus.service Dosyasını Oluşturun
   Prometheus’un sistemde bir servis olarak çalışması için gerekli olan servis dosyasını oluşturun:

sudo vi /etc/systemd/system/prometheus.service

1. Servis İçeriğini Ekleyin
   Aşağıdaki içeriği dosyaya yapıştırın:

[Unit]
Description=Prometheus
Wants=network-online.target
After=network-online.target

[Service]
User=prometheus
Group=prometheus
Type=simple
ExecStart=/usr/local/bin/prometheus 
    --config.file /etc/prometheus/prometheus.yml 
    --storage.tsdb.path /var/lib/prometheus/ 
    --web.console.templates=/etc/prometheus/consoles 
    --web.console.libraries=/etc/prometheus/console_libraries

[Install]
WantedBy=multi-user.target

1. Prometheus Servisini Başlatın
   Sistemi yeniden yükleyin ve servisi başlatın:

sudo systemctl daemon-reload
sudo systemctl start prometheus

Servis durumunu kontrol etmek için:

sudo systemctl status prometheus

Prometheus Web Arayüzüne Erişim

Prometheus’un web arayüzüne erişmek için sunucunuzun 9090 portuna gidin:

http://<prometheus-ip>:9090/graph

Bu arayüz üzerinden mevcut metrikleri sorgulayabilir ve sistem durumu hakkında bilgi alabilirsiniz.

Sonuç

Bu yazıda, Prometheus’un Linux üzerinde nasıl kurulacağını ve yapılandırılacağını öğrendik. Prometheus, güçlü izleme ve uyarı yetenekleriyle sistemlerinizin sağlığını izlemek için ideal bir çözümdür. Sunucularınızı izlemek için Prometheus’un yapılandırma dosyasına hedefleri eklemeyi unutmayın.

Stunnel Kurulumu

Stunnel’ı kurmak oldukça basittir. Bunun için Ubuntu’nun varsayılan deposunu kullanacağız:

sudo sh -c 'apt-get update && apt-get install stunnel4'

Kurulum sırasında, stunnel4 kullanıcı hesabı, başlangıç betiği ve logrotate yapılandırması gibi gerekli bileşenler de oluşturulacaktır. Ayrıca, paketteki birkaç betik, ppp bağlantı durum değişikliklerini yönetmek için (stunnel işlemini yeniden başlatarak) kullanılmaktadır.

Stunnel – Manuel Mod

Stunnel, yapılandırma dosyası ile birlikte manuel olarak çağrılabilir ve çalışacaktır. Örneğin, yapılandırma dosyasının /etc/stunnel/stunnel.conf dizininde bulunduğunu varsayalım. Aşağıdaki komut bu dosyayı çalıştıracaktır:

sudo stunnel /etc/stunnel/stunnel.conf

Bu örnekte, stunnel’ı root olarak çalıştırıyoruz. Stunnel, bir kullanıcı olarak da çalıştırılabilir (eğer herhangi bir özel yere yazma veya ayrıcalıklı portlar açma işlemi yapmıyorsa), ancak daha iyi bir yöntem var:

Stunnel’ı, önce root olarak çalıştırıp daha sonra setuid/setgid kullanarak ayrıcalıklarını bırakmak en iyi uygulamadır. Bu şekilde, başlangıçta ayrıcalıklı işlemleri (örneğin, 1024 altındaki portları açma) kullanma avantajını elde ederiz ve sonra ayrıcalıkları bırakabiliriz.

Stunnel – Başlangıç Modu

Stunnel paketinin sağladığı işlevsellikten tam olarak yararlanmak istiyorsak, tüm yapılandırma dosyalarını /etc/stunnel dizinine koymalı ve .conf uzantısına sahip olmalıyız.

Bunun ardından, bazı ayarlamalarla sağlanan başlangıç betiği, her .conf dosyası için ayrı bir stunnel örneği başlatacaktır. Stunnel yazarına göre, bir kontrol arayüzü (apache2ctl’ye benzer bir yapı) tanıtıldığında, her *.conf için ayrı süreçler çalıştırmak gereksiz hale gelecektir.

Bunun yerine, tek bir stunnel.conf dosyası kullanmalı ve bu dosyaya include = @sysconfdir@/stunnel/conf.d eklemelisiniz. Şu an için, ayrı yapılandırma dosyaları için farklı stunnel örnekleri çalıştırmak desteklenmektedir, ancak çoğu durumda tek bir stunnel örneği, farklı hizmetler için hem istemci hem de sunucu işlevselliği sağlamak için kullanılabilir. Ne kadar harika!

Bu makalenin geri kalanı, bir stunnel.conf dosyası kullandığımızı varsaymaktadır. Ancak, birden fazla örnek başlatmak için gerekli bilgileri de vereceğim (çünkü bazı genel seçenekler her örnek için yalnızca bir kez ayarlanabilir).

Yapılandırma Dosyası Formatı

Yapılandırma dosyası olarak /etc/stunnel/ dizinine koyacağımız stunnel.conf adında bir dosya kullanacağız.

Bu, tipik bir stunnel yapılandırma dosyasıdır ve stunnel yapılandırma dosyası formatına uygun olmalıdır. Ancak, stunnel’ın başlangıç betiği ile uyumlu çalışması için yapılandırma dosyasını oluştururken bazı kurallara uymanız gerekir:

• foreground: Başlangıç betiğini kullanmak istiyorsanız, foreground seçeneğini kullanmamalısınız.
• setuid/setgid: Paket tarafından zaten oluşturulmuş olan stunnel4 adında bir kullanıcıyı setuid/setgid parametresi olarak kullanın.
• pid: Başlangıç betiğinin düzgün çalışabilmesi için, her örneğin ayrı bir pid dosyasına sahip olması gerekir. Tek bir örnek için bunu /var/run/stunnel4/stunnel.pid olarak ayarlayın.
• output: Stunnel çıktı mesajlarını diske kaydetmek mümkündür. /var/log/stunnel4/ dizini, stunnel çıktı dosyalarını saklamak için ayrılmıştır. Belirtilen dosya .log uzantısına sahip olmalıdır. Bu klasörde eski log dosyalarını arşivlemek ve silmek için gerekli logrotate betiği zaten mevcuttur. Her örneğin farklı bir çıktı dosyası kullanması gerekecektir. Varsayılan örneğiniz için /var/log/stunnel4/stunnel.log kullanın.

Yapılandırma Dosyası Örneği

Referans olarak bir örnek dosya sunuyorum:

pid = /var/run/stunnel4/stunnel.pid
output = /var/log/stunnel4/stunnel.log

setuid = stunnel4
setgid = stunnel4

# https://www.stunnel.org/faq.html
socket = r:TCP_NODELAY=1
socket = l:TCP_NODELAY=1

debug = 4
[yahoo_imaps-client]
client = yes 
accept = 127.0.0.1:143 
connect = imap.mail.yahoo.com:993 
# Bu, ca-certificates paketini gerektirir 
CApath = /etc/ssl/certs/ 
verifyChain = yes 
checkHost = imap.mail.yahoo.com

[ssh_tls-server]

accept = 2222 
connect = 127.0.0.1:22 
PSKsecrets = /etc/stunnel/stunnel.secrets

Varsayılan Ayarları Belirleme

/etc/default/stunnel dosyası, her şeyi bir araya getiren yapı. En azından bu dosyada “ENABLED” değerini “1” olarak ayarlamanız gerekir ki stunnel başlangıç betiği etkinleşsin.

Aşağıda, her ayarın açıklamasıyla birlikte listesi bulunmaktadır:

ENABLED=0
# Bunu 1 olarak ayarlayın, böylece stunnel başlangıç betiği çalıştırılacak.
FILES="/etc/stunnel/*.conf"
# Stunnel başlangıç betiği tarafından kullanılan yapılandırma dosyalarının konumu ve dosya uzantıları.
OPTIONS=""
# Başlangıç betiği tarafından stunnel örneklerine iletilecek ekstra seçenekler.
RLIMITS=""
# Stunnel örnekleri için bazı sınırlar belirleyebilirsiniz. Daha fazla detay için dosyanın iç yorumuna ve Bash belgesine bakın.
PPP_RESTART=0
# Bunu 1 olarak ayarlayın, böylece ppp yeniden başlatma betikleri (ppp bağlantı durumu değiştiğinde stunnel örneklerini yeniden başlatır) etkinleşir.

Örneği Test Etme

Artık hizmeti test etmeye hazırsınız:

Öncelikle, hizmetin durduğundan emin olun:

sudo systemctl stop stunnel4.service

Hizmeti başlatın:

sudo systemctl start stunnel4.service

Hizmetin durumunu kontrol edin (burada, stunnel örneğinin aktif olduğunu ve birkaç son log mesajını göreceksiniz):

systemctl status stunnel4.service

Çıktı şöyle görünebilir:

● stunnel4.service - LSB: Start or stop stunnel 4.x (TLS tunnel for network daemons)
   Loaded: loaded (/etc/init.d/stunnel4; generated)
   Active: active (running) since Fri 2019-03-29 01:10:00 UTC; 2s ago
     Docs: man:systemd-sysv-generator(8)
  Process: 1840 ExecStart=/etc/init.d/stunnel4 start (code=exited, status=0/SUCCESS)
    Tasks: 4 (limit: 4915)
   CGroup: /system.slice/stunnel4.service
           ├─1785 /usr/bin/stunnel4 /etc/stunnel/stunnel.conf
           └─1865 /usr/bin/stunnel4 /etc/stunnel/stunnel_2.conf

Hizmetin başlangıçta etkinleştirildiğinden emin olun:

sudo systemctl enable stunnel4.service

Hepsi bu kadar! Stunnel’ı kullanmanın keyfini çıkarın!

Her zamanki gibi, bu makale hakkında düşündüklerinizi duymak isterim. Lütfen aşağıda benimle paylaşın.

Keycloak’ın kullanım alanları:

• Kimlik doğrulama ve yetkilendirme için merkezi bir yönetim aracı olarak kullanılabilir.
• Single Sign-On (SSO) sağlayarak kullanıcıların birden fazla uygulamaya tek bir oturumla erişimini sağlar.
• API’lar ve mikroservisler için token tabanlı kimlik doğrulama çözümleri sunar.
• Çeşitli kimlik sağlayıcılarına (LDAP, Active Directory, sosyal medya hesapları vb.) entegrasyon sağlar.

Bu dokümanda Ubuntu ve RHEL tabanlı işletim sistemlerinde Docker kullanarak Keycloak kurulumu adımlarını ve bir shell scripti ile nasıl otomatikleştirebileceğinizi anlatacağız.

1. Gereksinimler

Keycloak’ı Docker ile kurmak için, sisteminizde Docker yüklü olmalıdır. Aşağıdaki adımlar, Docker’ın kurulumunu içerir.

Ubuntu İçin Docker Kurulumu

Docker kurulumu için aşağıdaki komutları izleyin:

sudo apt update
sudo apt install docker.io -y
sudo systemctl start docker
sudo systemctl enable docker

Red Hat Enterprise Linux, CentOS ve Rocky Linux İçin Docker Kurulumu

Red Hat Enterprise Linux, CentOS veya Rocky Linux sistemlerinde Docker’ı kurmak için:

sudo yum update -y
sudo yum install -y yum-utils
sudo yum-config-manager --add-repo https://download.docker.com/linux/centos/docker-ce.repo
sudo yum install docker-ce docker-ce-cli containerd.io -y
sudo systemctl start docker
sudo systemctl enable docker

Docker kurulduktan sonra, Keycloak kurulumu için hazırız.

Docker ile Keycloak Kurulumu

Keycloak’ı Docker kullanarak başlatmak oldukça basit. İlk olarak Keycloak imajını indirip bir konteyner oluşturacağız.

Docker Komutu ile Keycloak Kurulumu:

docker pull quay.io/keycloak/keycloak:latest
docker run -d -p 8080:8080 --name keycloak 
-e KEYCLOAK_USER=admin 
-e KEYCLOAK_PASSWORD=admin quay.io/keycloak/keycloak:latest start-dev

Bu komut Keycloak’ı port 8080‘de çalıştırır ve admin/admin kullanıcı bilgileriyle yönetim paneline giriş yapmanızı sağlar.

Yönetim Paneline Erişim:

Tarayıcınızdan şu adrese giderek Keycloak yönetim konsoluna erişebilirsiniz:

http://localhost:8080

Keycloak Otomatik Kurulum Scripti

Ubuntu, Red Hat Enterprise Linux, CentOS ve Rocky Linux için aşağıdaki shell scriptiyle Docker ve Keycloak kurulumunu otomatikleştirebilirsiniz.

keycloak_install.sh Scripti:

#!/bin/bash

# Check OS type (Ubuntu or RHEL-based)
if [ -f /etc/os-release ]; then
    . /etc/os-release
    OS=$ID
else
    echo "Unsupported OS"
    exit 1
fi

# Function to install Docker on Ubuntu
install_docker_ubuntu() {
    echo "Installing Docker on Ubuntu..."
    sudo apt update
    sudo apt install docker.io -y
    sudo systemctl start docker
    sudo systemctl enable docker
}

# Function to install Docker on Red Hat, CentOS, Rocky Linux
install_docker_rhel() {
    echo "Installing Docker on Red Hat, CentOS, or Rocky Linux..."
    sudo yum update -y
    sudo yum install -y yum-utils
    sudo yum-config-manager --add-repo https://download.docker.com/linux/centos/docker-ce.repo
    sudo yum install docker-ce docker-ce-cli containerd.io -y
    sudo systemctl start docker
    sudo systemctl enable docker
}

# Docker installation based on OS
case $OS in
    ubuntu)
        install_docker_ubuntu
        ;;
    centos|rocky|rhel)
        install_docker_rhel
        ;;
    *)
        echo "Unsupported OS: $OS"
        exit 1
        ;;
esac

# Pull Keycloak Docker image
echo "Pulling Keycloak Docker image..."
docker pull quay.io/keycloak/keycloak:latest

# Run Keycloak container
echo "Starting Keycloak container..."
docker run -d -p 8080:8080 --name keycloak 
-e KEYCLOAK_USER=admin 
-e KEYCLOAK_PASSWORD=admin quay.io/keycloak/keycloak:latest start-dev

echo "Keycloak is running at http://localhost:8080"

Scripti Çalıştırma:

1. Scripti bir dosyaya kaydedin (örn: keycloak_install.sh).
2. Dosyayı çalıştırılabilir hale getirin:

chmod +x keycloak_install.sh

1. Scripti çalıştırın:

./keycloak_install.sh

Bu script, Docker’ı sisteminize kuracak ve Keycloak konteynerini başlatacaktır.

Sonuç

Bu makalede, Keycloak’ın Docker kullanarak Ubuntu, Red Hat Enterprise Linux, CentOS ve Rocky Linux üzerinde nasıl kurulacağını ve konfigüre edileceğini ele aldık. Keycloak, modern uygulamalar için güçlü bir kimlik yönetimi çözümüdür ve Docker ile kolayca devreye alınabilir.

Apache APISIX Nedir?

Apache APISIX, açık kaynaklı bir API geçididir ve API’lerin hızlı bir şekilde yönetilmesini sağlar. Apache Software Foundation tarafından geliştirilen bu çözüm, ölçeklenebilir, esnek ve yüksek performans sunarak çeşitli kullanım senaryolarında API trafiğini yönetmeyi kolaylaştırır.

Ana Özellikler

1. Dinamik Yönlendirme: APISIX, yönlendirme kurallarını gerçek zamanlı olarak güncelleme yeteneği sunar. Bu özellik, API’lerin sürekli değiştiği durumlarda oldukça faydalıdır.
2. Yük Dengeleme: Gelişmiş yük dengeleme algoritmaları ile API isteklerini birden fazla arka uç sunucusuna dağıtarak sistemin kaynak kullanımını optimize eder.
3. Oran Limitleme ve Kotalar: API kullanımlarını kontrol altına almak için oran limitleme ve kota yönetimi sağlar. Bu sayede, belirli bir istemcinin yapabileceği istek sayısını sınırlandırabilirsiniz.
4. Güvenlik Özellikleri: APISIX, erişim kontrolü, SSL/TLS sonlandırması ve istek doğrulama gibi güvenlik önlemleri sunarak API’lerinizi korur.
5. Eklenti Sistemi: Modüler mimarisi sayesinde kullanıcılar, işlevselliği genişletmek için farklı eklentiler kullanabilir.

Mimari

Apache APISIX, Nginx tabanlı bir mimariye sahiptir. Nginx, gelen istekleri işlemek için proxy katmanı olarak çalışırken, APISIX kontrol düzlemi yapılandırmayı ve dinamik güncellemeleri yönetir. Bu mimari, APISIX’in yüksek performans ve ölçeklenebilirlik sunmasına yardımcı olur.

Kullanım Durumları

• Mikro Hizmet Mimarisi: APISIX, mikro hizmetler arasında API trafiğini yönetmek için kullanılabilir.
• API Yönetimi: API yaşam döngüsü boyunca yönetim ve optimizasyon sağlar.
• Bulut Yerel Ortamlar: Kubernetes gibi platformlarla entegrasyonu sayesinde bulut yerel dağıtımlar için uygundur.

Kurulum

Docker ile Kurulum

1. Docker İmajını İndirin:

docker pull apache/apisix

1. APISIX Konteynerini Başlatın:

docker run -d --name apisix 
  -p 9080:9080 
  -p 9443:9443 
  apache/apisix

Kubernetes ile Kurulum

1. Yeni Bir Proje Oluşturun:

oc new-project apisix

1. Helm Repo Güncelleyin:

helm repo update

1. APISIX’i Kurun:

helm install apisix apisix/apisix

1. Kullanıcı Rolleri Ekleyin:

oc adm policy add-cluster-role-to-user cluster-admin system:serviceaccount:apisix:default
oc adm policy add-scc-to-user restricted-v2 -z default

APISIX Dashboard Kurulumu

1. Dashboard’u Kurun:

helm install apisix-dashboard apisix/apisix-dashboard

Konfigürasyon Detayları

MTLs ile APISIX Konfigürasyonu (Opsiyonel)

1. MTLs Sertifikaları için PVC Oluşturma:

kind: PersistentVolumeClaim
apiVersion: v1
metadata:
  name: apisix-certs
  namespace: apisix
spec:
  accessModes:
    - ReadWriteMany
  resources:
    requests:
      storage: 100Mi
  storageClassName: #SCNAME#
  volumeMode: Filesystem

1. Yeni PVC’yi APISIX Dağıtım YAML’sına Ekleyin.
2. Güvenlik Konfigürasyonunu Güncelleyin.
3. Dağıtımı Yeniden Yükleyin ve Sertifikaları Oluşturun:

openssl genrsa -out ca.key 2048
openssl req -new -sha256 -key ca.key -out ca.csr -subj "/CN=ROOTCA"
openssl x509 -req -days 36500 -sha256 -extensions v3_ca -signkey ca.key -in ca.csr -out ca.cer

# Sunucu Sertifikası
openssl genrsa -out server.key 2048
openssl req -new -sha256 -key server.key -out server.csr -subj "/CN=*.eu-de.containers.appdomain.cloud"
openssl x509 -req -days 36500 -sha256 -extensions v3_req -extfile ./ssl-extensions-x509.cnf -CA ca.cer -CAkey ca.key -CAserial ca.srl -CAcreateserial -in server.csr -out server.cer

# İstemci Sertifikası
openssl genrsa -out client.key 2048
openssl req -new -sha256 -key client.key -out client.csr -subj "/CN=CLIENT"
openssl x509 -req -days 36500 -sha256 -extensions v3_req -CA ca.cer -CAkey ca.key -CAserial ca.srl -CAcreateserial -in client.csr -out client.cer

1. Tüm Sertifikaları Pod’a Kopyalayın:

oc cp * apisix-7886f56c95-zs667:/certs

1. APISIX Konfigürasyonunu Güncelleyin:

admin_listen:
  ip: 127.0.0.1
  port: 9180
https_admin: true

admin_api_mtls:
  admin_ssl_ca_cert: "/data/certs/mtls_ca.crt"
  admin_ssl_cert: "/data/certs/mtls_server.crt"
  admin_ssl_cert_key: "/data/certs/mtls_server.key"
ssl:
  enable: true

1. Dağıtımı Yeniden Yükleyin.

Test Yolu Oluşturma

1. Test Rotasını Oluşturun:

curl --cacert ca.cer --key client.key --cert client.cer -X PUT 'https://YOURADMINURL/apisix/admin/routes/1' 
--header 'X-API-KEY: edd1c9f034335f136f87ad84b625c8f1' 
--header 'Content-Type: application/json' 
--data-raw '{
    "uri": "/anything",
    "plugins": {
        "proxy-rewrite": {
            "headers": {
                "X-Ssl-Client-Fingerprint": "$ssl_client_fingerprint",
                "X-Ssl-Client-Serial": "$ssl_client_serial",
                "X-Ssl-Client-S-DN": "$ssl_client_s_dn"
            }
        }
    },
    "upstream": {
        "nodes": {
            "httpbin.org": 1
        },
        "type": "roundrobin"
    }
}'

APISIX ile Test Etme

APISIX’i başarıyla kurduktan sonra, API yönlendirmelerini test etmek için aşağıdaki adımları izleyebilirsiniz.

API İsteği Gönderme

Aşağıdaki komutla APISIX’e istek göndererek yapılandırmanızı test edebilirsiniz:

curl -i -X GET 'http://localhost:9080/anything'

Eğer her şey doğru bir şekilde yapılandırılmışsa, yukarıdaki isteğin yanıtı aşağıdaki gibi olmalıdır:

HTTP/1.1 200 OK
Content-Type: application/json

APISIX Dashboard ile Yönetim

APISIX Dashboard, API yönlendirmelerini, eklentilerini ve genel yapılandırmayı yönetmek için bir web arayüzü sağlar. Dashboard’u kullanarak API’lerinizi ve yönlendirmelerinizi kolayca yönetebilirsiniz.

Dashboard’a Erişim

1. Dashboard’un IP Adresini Öğrenin: APISIX Dashboard’un IP adresini veya DNS adını öğrenmek için aşağıdaki komutu kullanabilirsiniz:

kubectl get svc -n apisix

1. Web Tarayıcınızı Açın: Dashboard’a erişmek için tarayıcınıza aşağıdaki adresi yazın:

http://<DASHBOARD_IP>:<DASHBOARD_PORT>

1. Giriş Yapın: Giriş yaparak, API yönlendirmelerini ve diğer yapılandırmaları görüntüleyebilir ve yönetebilirsiniz.

Sonuç

Apache APISIX, modern API yönetimi için güçlü bir çözümdür. Yüksek performansı, ölçeklenebilirliği ve genişletilebilirliği ile mikro hizmet mimarileri için ideal bir API geçidi olarak öne çıkar. Yukarıdaki adımları takip ederek APISIX’i kurabilir ve yapılandırarak API trafiğinizi yönetmeye başlayabilirsiniz.

Passbolt Kurulumu

Passbolt’u iki farklı yöntemle kurabilirsiniz: doğrudan Linux sunucuya kurulum veya Docker kullanarak konteyner üzerinde kurulum.

1. Linux Sunucuya Kurulum

1. Gereksinimler:

• Debian/Ubuntu Linux sunucusu
• NGINX veya Apache
• MySQL/MariaDB veritabanı
• PHP 7.4 ve üstü

1. Adım 1: Sunucuyu Hazırlama

sudo apt update
sudo apt upgrade

1. Adım 2: Passbolt Kurulumu

sudo apt install passbolt-ce-server

1. Adım 3: Veritabanı Yapılandırma

sudo mysql -u root -p
create database passbolt;
create user 'passboltuser'@'localhost' identified by 'strongpassword';
grant all privileges on passbolt.* to 'passboltuser'@'localhost';
flush privileges;
exit;

1. Adım 4: Passbolt Yapılandırma Kurulum tamamlandıktan sonra, web tarayıcınızdan Passbolt’a erişip yönetici hesabınızı oluşturabilirsiniz.

2. Docker ile Passbolt Kurulumu

Docker kullanarak Passbolt’u hızlı ve kolay bir şekilde konteyner ortamında çalıştırabilirsiniz. İşte Docker ile kurulum için adımlar:

1. Gereksinimler:

• Docker ve Docker Compose yüklü olmalı.

1. Adım 1: Docker ve Docker Compose KurulumuDocker’ı kurmak için şu adımları izleyin:

sudo apt update
sudo apt install docker.io
sudo systemctl start docker
sudo systemctl enable docker
sudo apt install docker-compose

1. Adım 2: Passbolt Docker KomutlarıPassbolt’u Docker ile çalıştırmak için bir docker-compose.yml dosyası oluşturmanız gerekir:

version: '3'
services:
  passbolt:
    image: passbolt/passbolt:latest
    environment:
      - DATASOURCES_DEFAULT_HOST=mariadb
      - DATASOURCES_DEFAULT_PASSWORD=strongpassword
      - DATASOURCES_DEFAULT_USERNAME=passboltuser
      - DATASOURCES_DEFAULT_DATABASE=passbolt
    ports:
      - 80:80
    depends_on:
      - mariadb
  mariadb:
    image: mariadb:latest
    environment:
      - MYSQL_ROOT_PASSWORD=strongpassword
      - MYSQL_DATABASE=passbolt
      - MYSQL_USER=passboltuser
      - MYSQL_PASSWORD=strongpassword

1. Adım 3: Docker Compose ile Başlatma Dosyayı kaydettikten sonra şu komutla Passbolt’u başlatabilirsiniz:

sudo docker-compose up -d

Passbolt Kullanımı

Kurulum tamamlandıktan sonra Passbolt’un web arayüzüne giriş yaparak parolaları saklamaya ve ekip üyeleriyle paylaşmaya başlayabilirsiniz. GPG tabanlı kimlik doğrulama, güvenliği sağlamak için her kullanıcıya benzersiz bir anahtar atar.

Öne Çıkan Özellikler:

• Güvenli şifre saklama ve paylaşımı
• GPG tabanlı kimlik doğrulama
• Yönetici rollerini belirleme
• Ekip içi iş birliği için ideal
• Açık kaynak kodlu ve topluluk desteği

Sonuç

Passbolt, parola yönetimini güvenli ve kullanışlı hale getiren güçlü bir araçtır. Linux üzerinde veya Docker ile kurulum yaparak hızla kullanıma geçebilir ve ekipleriniz için şifre güvenliğini sağlayabilirsiniz.

• Varlık Yönetimi: Donanım, yazılım ve diğer varlıkları kolayca takip etmenizi sağlar.
• Kullanıcı Yönetimi: Varlıkları atayabileceğiniz kullanıcı profilleri oluşturabilirsiniz.
• Gelişmiş Raporlama: Varlık envanteri ile ilgili detaylı raporlar alabilirsiniz.
• API Desteği: Diğer uygulamalarla entegrasyon için RESTful API sunar.
• Özelleştirilebilir Alanlar: İhtiyaçlarınıza göre özel alanlar ekleyebilirsiniz.
• Hareket Geçmişi: Varlıkların geçmişine dair hareket kayıtlarını tutar.

Snipe-IT Kurulumu

Aşağıda, Snipe-IT’in kurulum adımlarını bulabilirsiniz:

Gerekli Sistem Gereksinimleri

• Web sunucusu (Apache veya Nginx)
• PHP 7.3 veya üstü
• MySQL veya MariaDB
• Composer

Kurulum Adımları

1. Sunucu Hazırlığı: Öncelikle sunucunuzda Apache veya Nginx, PHP ve MySQL/MariaDB’nin kurulu olduğundan emin olun. Aşağıdaki komutlarla gerekli bileşenleri yükleyebilirsiniz:

sudo apt update
sudo apt install apache2 php php-mysql php-xml php-mbstring php-curl php-zip php-json mysql-server

1. Snipe-IT’i İndirin: Snipe-IT’in en son sürümünü GitHub’dan klonlayın.

git clone https://github.com/snipe/snipe-it.git
cd snipe-it

1. Composer ile Bağımlılıkları Yükleyin: Composer’ı kullanarak gerekli bağımlılıkları yükleyin.

composer install --no-dev

1. .env Dosyasını Oluşturun: Örnek bir .env dosyası oluşturun ve düzenleyin.

cp .env.example .env
nano .env

.env dosyasında veritabanı ayarlarını yapmayı unutmayın:

DB_CONNECTION=mysql
DB_HOST=127.0.0.1
DB_PORT=3306
DB_DATABASE=snipeit
DB_USERNAME=your_username
DB_PASSWORD=your_password

1. Veritabanını Kurun: Snipe-IT veritabanını oluşturun ve gerekli tabloları oluşturun.

php artisan key:generate
php artisan migrate

1. Dosya İzinlerini Ayarlayın: Gerekli klasörler için izinleri ayarlayın.

sudo chown -R www-data:www-data /path/to/snipe-it
sudo chmod -R 755 /path/to/snipe-it/storage
sudo chmod -R 755 /path/to/snipe-it/public

1. Web Sunucusunu Yapılandırın: Apache veya Nginx yapılandırmasını yaparak Snipe-IT’in web arayüzüne erişimi sağlamak için gerekli ayarları yapın.Apache için:

    ServerName cpynet.com
    DocumentRoot /path/to/snipe-it/public

    
        AllowOverride All
    

    ErrorLog ${APACHE_LOG_DIR}/snipe-it-error.log
    CustomLog ${APACHE_LOG_DIR}/snipe-it-access.log combined

8.Nginx için:*

server {
    listen 80;
    server_name cpynet.com;
    root /path/to/snipe-it/public;

    location / {
        try_files $uri $uri/ /index.php?$query_string;
    }

    location ~ .php$ {
        include snippets/fastcgi-php.conf;
        fastcgi_pass unix:/var/run/php/php7.3-fpm.sock;
        fastcgi_param SCRIPT_FILENAME $document_root$fastcgi_script_name;
        include fastcgi_params;
    }
}

1. Web Sunucusunu Yeniden Başlatın: Değişikliklerin etkili olması için web sunucusunu yeniden başlatın.

sudo systemctl restart apache2

veya

sudo systemctl restart nginx

1. Snipe-IT’i Başlatın: Tarayıcıda http://cpynet.com adresine gidin ve Snipe-IT’in web arayüzüne erişin. İlk ayarları yapmak için sihirbazı takip edin.

Sonuç

Snipe-IT, IT varlık yönetimini kolaylaştıran güçlü bir araçtır. Yukarıdaki adımları takip ederek kendi Snipe-IT sunucunuzu hızlı bir şekilde kurabilir ve varlıklarınızı yönetmeye başlayabilirsiniz.

1. Nginx Proxy Manager Nedir?

Nginx Proxy Manager, Nginx tabanlı bir reverse proxy çözümüdür ve Docker konteynerleri kullanılarak kolayca kurulabilir. Web tabanlı arayüzü sayesinde, SSL sertifikaları yönetimi, alan adı yönlendirmeleri ve kullanıcı yönetimi gibi işlemler basit adımlarla gerçekleştirilebilir. Nginx Proxy Manager, özellikle ev sunucuları, küçük ölçekli işletmeler ve geliştiriciler için ideal bir çözümdür.

Özellikleri:

• Kullanıcı Dostu Arayüz: Basit ve sezgisel bir web arayüzü ile kolay yönetim.
• SSL Sertifika Yönetimi: Let’s Encrypt entegrasyonu ile ücretsiz SSL sertifikaları otomatik olarak yenilenir.
• Alan Adı Yönlendirmeleri: Farklı alan adlarını ve alt alan adlarını yönetme imkanı.
• Kullanıcı Yönetimi: Farklı kullanıcılar için erişim kontrolleri ve yetkilendirmeler.
• Gelişmiş Loglama: Trafik ve hata loglarını izleme ve analiz etme.

2. Kurulum Öncesi Gereksinimler

Nginx Proxy Manager’ı kurmadan önce sisteminizin aşağıdaki gereksinimleri karşıladığından emin olun:

• İşletim Sistemi: Ubuntu 20.04 veya daha yeni bir sürüm önerilir.
• Docker ve Docker Compose: Nginx Proxy Manager, Docker konteynerleri üzerinde çalışır, bu nedenle Docker ve Docker Compose’un kurulu olması gerekmektedir.
• Alan Adı ve DNS Ayarları: Yönlendirme yapacağınız alan adlarının DNS kayıtlarının sunucunuza işaret etmesi gerekmektedir.
• Sunucu Kaynakları: En az 1 CPU çekirdeği, 1 GB RAM ve yeterli disk alanı.

3. Docker ve Docker Compose Kurulumu

Nginx Proxy Manager’ı Docker kullanarak kurmak için öncelikle Docker ve Docker Compose’un sisteminizde yüklü olması gerekmektedir.

3.1. Docker Kurulumu

1. Depoları Güncelleyin:

sudo apt-get update

1. Gerekli Paketleri Kurun:

sudo apt-get install -y apt-transport-https ca-certificates curl software-properties-common

1. Docker’ın Resmi GPG Anahtarını Ekleyin:

curl -fsSL https://download.docker.com/linux/ubuntu/gpg | sudo apt-key add -

1. Docker Deposu Ekleyin:

sudo add-apt-repository "deb [arch=amd64] https://download.docker.com/linux/ubuntu $(lsb_release -cs) stable"

1. Docker’ı Kurun:

sudo apt-get update
sudo apt-get install -y docker-ce

1. Docker Servisini Başlatın ve Etkinleştirin:

sudo systemctl start docker
sudo systemctl enable docker

1. Docker Kurulumunu Doğrulayın:

docker --version

3.2. Docker Compose Kurulumu

1. Docker Compose İndirin:

sudo curl -L "https://github.com/docker/compose/releases/download/1.29.2/docker-compose-$(uname -s)-$(uname -m)" -o /usr/local/bin/docker-compose

1. Docker Compose’u Çalıştırılabilir Yapın:

sudo chmod +x /usr/local/bin/docker-compose

1. Docker Compose Kurulumunu Doğrulayın:

docker-compose --version

4. Nginx Proxy Manager Kurulumu

Docker ve Docker Compose kurulumunu tamamladıktan sonra, Nginx Proxy Manager’ı kurmak için aşağıdaki adımları izleyin.

4.1. Proje Dizini Oluşturma

Öncelikle, Nginx Proxy Manager için bir proje dizini oluşturun ve bu dizine geçin:

mkdir ~/nginx-proxy-manager
cd ~/nginx-proxy-manager

4.2. Docker Compose Dosyasını Oluşturma

Aşağıdaki içerikle docker-compose.yml dosyasını oluşturun:

version: '3'
services:
  app:
    image: 'jc21/nginx-proxy-manager:latest'
    restart: unless-stopped
    ports:
      - '80:80'    # HTTP
      - '81:81'    # Web Arayüzü
      - '443:443'  # HTTPS
    environment:
      DB_MYSQL_HOST: "db"
      DB_MYSQL_PORT: 3306
      DB_MYSQL_USER: "npm"
      DB_MYSQL_PASSWORD: "npm"
      DB_MYSQL_NAME: "npm"
    volumes:
      - ./data:/data
      - ./letsencrypt:/etc/letsencrypt

  db:
    image: 'mysql:5.7'
    restart: unless-stopped
    environment:
      MYSQL_ROOT_PASSWORD: 'npm'
      MYSQL_DATABASE: 'npm'
      MYSQL_USER: 'npm'
      MYSQL_PASSWORD: 'npm'
    volumes:
      - ./data/mysql:/var/lib/mysql

4.3. Docker Compose ile Nginx Proxy Manager’ı Başlatma

Docker Compose dosyasını oluşturduktan sonra, aşağıdaki komutla hizmetleri başlatın:

docker-compose up -d

Bu komut, gerekli Docker konteynerlerini arka planda çalıştıracaktır.

5. Nginx Proxy Manager Web Arayüzüne Erişim

Kurulum tamamlandıktan sonra, web tarayıcınızda Nginx Proxy Manager arayüzüne erişebilirsiniz.

1. Web Arayüzüne Giriş:

• Tarayıcınızın adres çubuğuna sunucunuzun IP adresini veya alan adını ve port 81’i girin:

http://sunucu_ip_adresi:81

1. Varsayılan Giriş Bilgileri:

• Kullanıcı Adı: admin@example.com
• Şifre: changeme
• İlk girişinizde, şifrenizi değiştirmeniz istenecektir.

6. Nginx Proxy Manager Konfigürasyonu

6.1. Alan Adı Yönlendirmesi Ekleme

1. Proxy Hosts Sekmesine Gitme: Web arayüzünde, sol menüden “Proxy Hosts” seçeneğine tıklayın ve “Add Proxy Host” butonuna basın.
2. Alan Adı ve Hedef Ayarları:

• Domain Names: Yönlendirmek istediğiniz alan adını girin (örneğin, example.com).
• Scheme: Hedef sunucunuzun kullandığı protokolü seçin (http veya https).
• Forward Hostname / IP: Hedef sunucunun IP adresini veya hostname’ini girin.
• Forward Port: Hedef sunucunun kullandığı portu girin (örneğin, 80 veya 443).

1. SSL Ayarları:

• Block Common Exploits: Güvenlik için bu seçeneği işaretleyin.
• Websockets Support: Gerekliyse işaretleyin.
• SSL Sekmesi: “Request a new SSL Certificate” seçeneğini işaretleyin ve Let’s Encrypt ile otomatik SSL sertifikası alın.
• Force SSL: HTTPS zorlamak için bu seçeneği etkinleştirin.

1. Kaydetme: “Save” butonuna tıklayarak ayarları kaydedin.

6.2. SSL Sertifikası Yönetimi

Nginx Proxy Manager, Let’s Encrypt entegrasyonu sayesinde otomatik olarak SSL sertifikaları alır ve yeniler.

1. SSL Sekmesine Gitme: Proxy host eklerken SSL sekmesinde gerekli ayarları yaptığınızdan emin olun.
2. Otomatik Yenileme: Let’s Encrypt sertifikaları 90 gün geçerlidir. Nginx Proxy Manager, bu sertifikaları otomatik olarak yeniler.

6.3. Kullanıcı Yönetimi

Farklı kullanıcılar için erişim kontrolü sağlamak isterseniz, kullanıcı yönetimi yapabilirsiniz.

1. User Management Sekmesine Gitme: Sol menüden “Users” seçeneğine tıklayın.
2. Yeni Kullanıcı Ekleme: “Add User” butonuna basarak yeni bir kullanıcı oluşturun. Kullanıcıya uygun roller ve yetkiler atayın.

7. Gelişmiş Ayarlar ve İpuçları

7.1. Yedekleme ve Geri Yükleme

Nginx Proxy Manager’ın verilerini yedeklemek ve gerektiğinde geri yüklemek için data ve letsencrypt klasörlerini düzenli olarak yedekleyin.

7.2. Güvenlik İyileştirmeleri

• Güçlü Şifreler Kullanma: Yönetici hesabınız için güçlü ve benzersiz şifreler kullanın.
• Güvenlik Duvarı Ayarları: Sadece gerekli portların (80, 81, 443) açık olduğundan emin olun.
• Güncellemeleri Takip Etme: Nginx Proxy Manager ve Docker imajlarını düzenli olarak güncelleyerek en son güvenlik yamalarından yararlanın.

7.3. Performans Optimizasyonu

• Kaynak Kullanımını İzleme: Docker konteynerlerinin CPU ve RAM kullanımını izleyerek sunucu kaynaklarınızı verimli kullanın.
• Cache Ayarları: Nginx’in önbellekleme özelliklerini kullanarak web trafiğinizi optimize edin.

Sonuç

Nginx Proxy Manager, karmaşık reverse proxy yapılandırmalarını basitleştiren ve kullanıcı dostu bir arayüz sunan güçlü bir çözümdür. Docker kullanarak hızlıca kurulumunu gerçekleştirebilir, alan adı yönlendirmeleri ve SSL sertifikası yönetimi gibi işlemleri kolaylıkla yapabilirsiniz. Bu rehberde yer alan adımları takip ederek, kendi sunucunuzda Nginx Proxy Manager’ı başarıyla kurabilir ve yapılandırabilirsiniz.